10
20
30
XIV. Vermehrung des Chorpersonals (Verweser). 133
iurare ct observare tenentur. Volumus eciam, quod ipsi eanonici®)
iam creati ob salutem tam vivorum quam mortuorum et ob ecelesie
sanetıi Viti honorem diebus vel teınporibus, quibus requisiti fuerint
per‘decanum pro tune existentem, verbum Dei seminent in ecelesia
prefata, similiter et in festivitatibus et in diebus quas vel quos
eustos pro tempore existens festinare et peragere tenetur et verbum
Dei predieare populo, ut usque presens laudabiliter deducetum est,
dummodo per eustodem requisiti fuerint, simili modo seminent verbum
Dei,') et in festivitatibus sanetorum quorum corpora in ecelesia
ae collegio saneti Viti sunt sepulti, in quolibet feste, eciam in
oetava eorum oefavam habeneium una cum oetava saneti Viti unus
provisorum missanı infra volgarem primam missam in summo altari
celebret. Insuper volumus, quod canonicus provisor sic assumptus
infra quatuordeeim septimanas tenebitur sibi providere et comparare
cappam choralem variam, qua utatur in choro, prout moris est
absque fara. Et ut hoc irrefregabiliter (sic) perpetuis temporibus observetur,
volumus et ordinamus, quod eanonicatus et prebendas huiusmodi
per capitulum sie institutas decanus et capitulum pro temporc
existentes pleno iure eonferre et de illis ut prefertur personis ydoneis
hactenus in sacerdotio constitutis providere possint et debeant
perpetuis temporibus tociens, quociens fuerit oportunum, absque
nostra Alberti de Rechperg nune prepositi et successorum nostrorum
eontradietione ac reelamatione eniuseungue. Insuper nos Albertus
de Rechperg ete. perspicaci animo providentes, ut prefata
institucio provisorum nullo eventu vergere valeat in detrimentum
divini eultus, quem augeri poeius quam diminni desideramus, ordinamus,
indulgemus et concedimus per presentes literas ipsi capitulo
nune et futuris perpetuis temporibus pro nobis et successoribus
nostris omnibus in prefata prepositura, quod si aliquis provisorum
sie ut prefertur institutorum aut ambo simul ad tantum deerepitum
0) Hier ist offenbar provisores zu ergänzen,
1) Über die Verwaltung des Predigtamts in der Stiftskirche in lillwangen
vor der Errichtung einer eigenen Predigerpfründe (1501) vgl. WYVjR. 1908
3277 f. Es mag hier nachgetragen werden, dass schon im Jahre 1471 der
Gedanke der Stiftung einer solchen auftaucht: Der Dekan Georg vom Stain
vereinbart mit dem Kapitel, dass man seine „nachfolgend T'olenpfrönd d. i. mil
Namen das corpus oder 50 fl.“ anlege an jährlich Gült und Nutzung und
solche Nutzung sammle su einer ewigen Mess, Vicarie oder Prädicatu rY,
dadurch Gottesdienst gemehrt werde durch Hilf, Gab und Mehrung anderer
christgläubiger andächtiger Menschen. Doch wurde die Abmachung —
wenigstens in letzterem Sinn — nicht ausgeführt,