Metadata : Württembergische Geschichtsquellen. Zehnter Band. (10)

10

20

30

XIV.  Vermehrung  des  Chorpersonals  (Verweser).  133

iurare  ct  observare  tenentur.  Volumus  eciam,  quod  ipsi  eanonici®)
iam  creati  ob  salutem  tam  vivorum  quam  mortuorum  et  ob  ecelesie
sanetıi  Viti  honorem  diebus  vel  teınporibus,  quibus  requisiti  fuerint
per‘decanum  pro  tune  existentem,  verbum  Dei  seminent  in  ecelesia
prefata,  similiter  et  in  festivitatibus  et  in  diebus  quas  vel  quos
eustos  pro  tempore  existens  festinare  et  peragere  tenetur  et  verbum
Dei  predieare  populo,  ut  usque  presens  laudabiliter  deducetum  est,
dummodo  per  eustodem  requisiti  fuerint,  simili  modo  seminent  verbum
  Dei,')  et  in  festivitatibus  sanetorum  quorum  corpora  in  ecelesia
  ae  collegio  saneti  Viti  sunt  sepulti,  in  quolibet  feste,  eciam  in
oetava  eorum  oefavam  habeneium  una  cum  oetava  saneti  Viti  unus
provisorum  missanı  infra  volgarem  primam  missam  in  summo  altari
celebret.  Insuper  volumus,  quod  canonicus  provisor  sic  assumptus
infra  quatuordeeim  septimanas  tenebitur  sibi  providere  et  comparare
cappam  choralem  variam,  qua  utatur  in  choro,  prout  moris  est
absque  fara.  Et  ut  hoc  irrefregabiliter  (sic)  perpetuis  temporibus  observetur,
  volumus  et  ordinamus,  quod  eanonicatus  et  prebendas  huiusmodi
  per  capitulum  sie  institutas  decanus  et  capitulum  pro  temporc
existentes  pleno  iure  eonferre  et  de  illis  ut  prefertur  personis  ydoneis
  hactenus  in  sacerdotio  constitutis  providere  possint  et  debeant
perpetuis  temporibus  tociens,  quociens  fuerit  oportunum,  absque
nostra  Alberti  de  Rechperg  nune  prepositi  et  successorum  nostrorum
eontradietione  ac  reelamatione  eniuseungue.  Insuper  nos  Albertus
de  Rechperg  ete.  perspicaci  animo  providentes,  ut  prefata
institucio  provisorum  nullo  eventu  vergere  valeat  in  detrimentum
divini  eultus,  quem  augeri  poeius  quam  diminni  desideramus,  ordinamus,
  indulgemus  et  concedimus  per  presentes  literas  ipsi  capitulo
nune  et  futuris  perpetuis  temporibus  pro  nobis  et  successoribus
nostris  omnibus  in  prefata  prepositura,  quod  si  aliquis  provisorum
sie  ut  prefertur  institutorum  aut  ambo  simul  ad  tantum  deerepitum

0)  Hier  ist  offenbar  provisores  zu  ergänzen,

1)  Über  die  Verwaltung  des  Predigtamts  in  der  Stiftskirche  in  lillwangen
vor  der  Errichtung  einer  eigenen  Predigerpfründe  (1501)  vgl.  WYVjR.  1908
3277  f.  Es  mag  hier  nachgetragen  werden,  dass  schon  im  Jahre  1471  der
Gedanke  der  Stiftung  einer  solchen  auftaucht:  Der  Dekan  Georg  vom  Stain
vereinbart  mit  dem  Kapitel,  dass  man  seine  „nachfolgend  T'olenpfrönd  d.  i.  mil
Namen  das  corpus  oder  50  fl.“  anlege  an  jährlich  Gült  und  Nutzung  und
solche  Nutzung  sammle  su  einer  ewigen  Mess,  Vicarie  oder  Prädicatu  rY,
dadurch  Gottesdienst  gemehrt  werde  durch  Hilf,  Gab  und  Mehrung  anderer
christgläubiger  andächtiger  Menschen.  Doch  wurde  die  Abmachung  —
wenigstens  in  letzterem  Sinn  —  nicht  ausgeführt,