—  12  —

3.  Idem  faciendun,,  si  princeps  aggreditur  aliquid  faciendum
  non  æque  magnatibus  omnibus  gratum.  Permovendus,
nempe,  animus  ei  et  instigandus,  ceterorum  vero  animi  commovendi
  ad  hoc,  ut  principi  sese  accommodent  neque  contradican,
  in  genere  tamen  tantum,  nec  unquam  ad  particularia
  descendendo,  ne  Societati  imputetur,  si  male  negotium
successerit;  et  si  quidem  hoc  aliquando  factum  reprobetur,
recitentur  monita  contraria  hac  plane  prohibentia,  et  adhibeatur
  auctoritas  aliguorum  patrum,  de  qduibus  constat  duod
hæc  ipsa  monita  illos  lateant,  qui  etiam  cum  iuramento
asserere  poterunt  societatem  ducad  hæc,  quæ  illi  improperantur,
  calumniam  pati.

4.  luvabit  etiam  non  parum  ad  occupandos  principum
animos,  si  nostri  dextre  et  per  tertias  personas  insinuent
se  ad  legationes  honorificas  et  favorabiles  ad  alios  principes
aut  reges  pro  illis  obeundas,  praeesertim  apud  Pontificem  et
supremos  monarchas;  hac  enim  occasione  sese  et  Sccietatem
  commendare  poterunt,  quare  non  nisi  zelosi  valde  et
Versati  in  instituto  nostro  eo  erunt  destinandi.

5.  Alumni  principum  et  domestici  preecipue,  qduibus
familiariter  utuntur,  per  munuscula  præcipue  et  varia  pietatis
officia  vincendi  sunt,  ut  tandem  nostros  fideliter  de  humoribus
  et  inclinationibus  principum  ac  magnatum  instruant;
et  sic  facile  illis  societas  sese  accommodabit.

6.  Experientia  etiam  docuit  in  domo  Austria  aliisque
regnis  Gallise,  Polonise,  etc.,  ceterisque  ducatibus,  duantum
Societas  sese  inverit  tractandis,  matrimonlis  inter  principes.
Quare  prudenter  proponantur  exquisiti  coniuges,  qui  cum
parentibus  vel  amicis  nostrorum  sunt  amici  vel  familiares.

7.  Feminæ  principes  per  domesticas  potissimum,  quæ  a
cubiculis  sunt,  facillime  vincentur;  qduare  illæ  omnibus  modis
foveantur,  sic  enim  ad  omnia,  etiam  secretissima,  in  familia
aditus  patebit.  6  -

S.  In  conscientiis  magnatum  regendis  sequentur  nostri
confessorii  sententiam  illorum  auctorum,  qui  liberiorem  conscientiam
  faciunt,  contra  opinionem  aliorum  religiosorum,  ut,
relictis  illis,  a  nostra  directione  et  consiliis  toti  velint  dependere.

9.  Tam  principes  quam  prælati,  alüque  omnes,  qui  societati
  favorem  extraordinarium  preestare  possunt,  participes
faciendi  sunt  omnium  meritorum  sccietatis,  exposito  illis
momento  huius  summi  privilegül-.  "