Verbindlichkeit,  ein  Zeugniß  abzulegen.  67

eo,  contra  duem  evocantur,  conjunctis,

necessitas  testimonü  ferendi  remittitur:

cujus  remissionis  ratio  est,  ne  vel  concordia

  inter  istiusmodi  personas  amordue

  mutuus  contrario  testimonio  turbetur,

  vel  conservandi  ejus  studium  testem

  in  mendacium  et  persurium  inducatl.

Sed  hic  iterum  suetam  limitationem  suam,

nisi  veritas  aliter  haberi  nequeat,  infarciunt

  Doctores,  quae  duidem  ex  cap.  2

et  ult.  X  de  testibus  cogendis,  ad  quae

vulgo  provocant,  non  probatur,  sed  tamen

  in  prasi  recepla  estt.....

Addunt  adhuc  aliam  limitationem  commentatores,

  Martini  in  processu  lit.

20  8.  2  Nr.  139  et  Bergerus  in  elect.

Discept.  tfor.  tit.  22  pag.  714,  si  testis

utramque  partem  aeduali  necessitudine

contingat,  sccundum  duam  mense  Septembri

  anni  1734  matrem  in  lite,  quae

inter  liberos  ejus  verlebatur,  coegimus  2),

ut  testimonium  pro  llia  contra  silium,

cui  magis  favere  videbatur,  perhiberet.“

Uebereinstimmend  äußert  sich  der  gleichfalls

von  Kreittmayr  häufig  (auch  in  obiger  Anm.

lit.  a)  in  Bezug  geuommmene  Seyfart  (deutscher
Reichsprozeß  Kap.  XIII  S.  204),  wie  folgt.

«  „In  praxi  wird  deren  naher  Anverwandten

Zeugniß  erlaubet  )  in  probatione  consan-2)

  Von  einem  urtheilsspruche  der  Helmstädter  Juristenfakultät
  ist  die  Rede.

2)  Nach  diesem  Ausdruck  könnte  man  dafürhalten,  es
handle  sich  hier  von  der  Zuläßigkeit  der  fraglichen
  Zeugen,  nicht  von  deren  Weigerungsbefug
  iß.  Aber  der  Zusammenhang  mit  dem  Vorhergehenden
  macht  es  gleichwohl  unzwelfelhaft,  daß
von  der  Weigerungsbefugniß  die  Rede  sei.

-