124  57,  (Leiesız),  Epistola  ad  amicum  (October  1700).

zu  schreiben  und  bitte,  Sie  belieben,  ilım  das  Beykommende.  wenn  er  noch  gexenwärtig.
  einzubändigen  mit  Recommendation  meiner.  sollte  er  aber  schon  verreiset
sevn,  ihm  zu  schreiben  und  meinen  Brief  mitzuschicken.  Ich  bin  diesen  Frühling
mit  eineın  kalten,  etwas  beschwehrlichen  Flufs  auf  dem  Hals  und  Schulter  incommodiret
  gewesen.  Soleher  kommt  mir  jetzo  bey  annahender  Kälte  wieder,  welches
mich  auf  eine  Reise  nach  dem  Töplitzer  Bad  gedencken  macht,  um  weitern
Incommodis  vorzubauen.  Sollte  ich  mich  dazu  entschliefsen,  würde  ich  solche  Reise
auf's  Schleunigste  vornehmen.  Daher  ich  Hrn.  Ratlı  Cunoen  geschrieben,  was  an
mich,  dem  Postmeister  nach  Braunschweig  zu  recommandiren,  dafs  ers  bis
zur  Abforderung  behalte,  und  es  mit  der  fahrenden  Post  über  Magdeburg  daher
zu  senden.  Wolle  also  mein  hochgeehrter  Herr,  was  etwa  an  mich,  unter  Herrn
Cunoen  Couvert  mit  abgehen  lalsen.  Ich  verlange  Ihre  gute  Gesundheit  und  gute
Progressus  der  löbl.  Absehen  zu  vernehmen  und  verbleibe  Lebenszeit

Meines  insonders  hochgeehrten  Herrn  Hofpredigers  Dienste  ergebenster  u.  s.  w.

Wolfenbüttel,  den  30.  Aug.  1700.

51.
(Vergl.  Geschichte  der  Akademie  S.  104).
Epistola
ad
Amicum
sceripta
d.  XVII.  Octob.  a.  MDCC.
de  instituta
a  Serenissimo  atqne  Potentissimo
Rege  Prussiae
Academia  Scientiarum
Brandenburgica.
Berolini,  literis  Schlichtigerianis  1701.
[Druckschrift;  Exemplare  im  Akademischen  Archiv,  auf  der  Königlichen  Bibliothek  und  sonst.)

Ego  vero  tuas,  vir  nobilissime,  litteras  accepi,  quibus  a  me  tuo  et  amicorum
tuorum  nomine  petiisti,  ut  ad  te  perscriberem,  verane  sint  nec  ne,  quae  de  nova
sapientiae  et  optimarım  artium  officina  in  augustissimo  theatro,  id  est  in  conspeetu
  deorum  penatium  aulae  Brandenburgicae  constituta  et  fundata  ad  vos  fama
pertulit.  Atque  si  ita  se  res  habeat,  simul  sciseitaris  pro  incredibili  illo  studio,
quo  Reip.  literariae  decus,  dignitatem,  commoda  et  incrementa  soles  prosequi,
quaenam  praeclarissimi  instituti  ratio  sit.  qnam  late  pateat,  quem  sibi  finem,  quem
scopum  nova  ista  Scientiarum,  uti  vocant,  Societas  habeat  propositum,  qıibus
  denique  fundamentis,  legibus,  praesidiis  aut  adminiculis  nitatur.  Jtaque  mearum
partium  esse  duxi,  ut  pro  ea,  quae  inter  nos  intercedit  amieitia,  multorum  annorum
usu  confirmata  et  corroborata  tuae  tam  laudabili  cupiditati  hac  in  parte  satisfacerem
atque  te,  quoad  eius  fieri  potest.  brevissime  de  nascentis  illius  Collegii  primordiis
ac  rationibus  edocerem,  praesertim  quum  te,  vir  nobilissime,  ab  ineunte  aetate
bonis  artibus  deditissimum  fuisse  constet,  ac  etiamnum  amoenis  eloquentiae  et
politiorum  literarum  stndiis  quotidianarum  occnpationum  austeram  severitatem  soleas
temperare  quodammodo  et  mitigare.  Cujus  rei,  ut  alia  omittam  documenta,  fidem
faciunt  epistolae  tuae  ad  viros  illustres  et  eruditos  subinde  persceriptae  Romana
lingua  atque  terso  illo,  puro  et  castissimo  orationis  genere  exaratae,  quod,  ut  erat
abhine  sesquiseeulo,  id  est  statim  a  renatis  literis,  in  Italia,  in  Gallia  et  in  ipsa