132  61.  Gratulation  der  Societät  zur  Annahme  der  Königskrone.

magn®  reliqui  Vendicz  nationis  et  benignitate  Tua  diu  superstites  erunt.  Cur
enim  exscindas  magnitudinis  Tus  documenta,  et  decoram  semper  imperantibus
linguarum  varietatem?

Sed  longe  ultra  Teutonicos  fines  sceptra  Majestatis  Tux  porriguntur.  Vidimus
esse,  qui  Sarmatis  iden  a  Te  beneficium  dari  peterent,  quod  apud  societatem
nostram  Germanicz®  lingux  dabas;  quibus  si  annues,  mox  etiam  habebis  supplices
Lettos  et  varias  alias  Scythici  generis  reliquias,  quarum  reconditis  antiquitatibus
curiositas  Tua  lucem  spondet.

Sed  non  sola  h&amp;c  simul  Tux  Glorie  et  diligentie  nostre  materiam  pra&amp;bent.
Habes,  Rex  Magne,  sub  imperio  naturs  varietatem,  quam  nos  inspicere  jubes.
Eodem  tempore  tria  anni  teınpora  ostendere  possunt  ditiones  Tuxz.  Apud  Te  quaın
variat  Magnes?  Quantum  Eleınenta,  quam  plant?  Rara  alibi  animalia,  Alceın
physicorum  admirandis  narrationibus  inclytum,  et  Urum  vel  leoni  terribilem  Tua
Prussia  emittit.  Electri  Thesauros  apud  Te  unum  et  velut  sub  solio  Tuo  recondidit
Supremus  rerum  parens,  et  Regnum  Tuum  divina  quadam  nota  insignivit.  Quod
si,  ut  quidem  eruditi  volunt,  Italia  vitulorum,  Gallia  lactis,  Britannia  stanni  regionem
significat,  Tuaın  Prussiam  sapientes  nominum  conditores  a  pulcherrimo  natur
munere  Electram  merito  appellarent.  Ab  omni  meımoria  nihil  totus  septentrio  habuit
illustrius.  Adhuc  Germania,  Gallia  et  Italia  sub  Ciinimmeriis  tenebris  latebant,  nondumm
Historia,  nondum  Geographia  in  Gentibus  nat®  erant,  cum  Veneti@  Tu,  Tuus
Eridanus  poätarum  fabulis  celebrarentur,  et  Phaötonta,  id  est  soleın  tanquam  in
Tuo  mari  mersum  pretiosz  electri  lJacryın®  honorarent.  Neinpe  Eridanus  non  unius
fluvii  sed  appellativum  nomen  erat,  ut  Albis,  et  divers#  regiones  ınaritimz  atque
palustres  in  Italia,  ubi  nunc  Veneti,  in  Celtis  ubi  Vannes,  in  Prussia  denique
Venidis,  sermone  celto-scythico  latissime  per  gentes  fuso,  Veneti@  dicebantur,
unde  Veenen  in  Batavis  nunc  quoque  restant.  Electro  etiam  Gothos,  Prussiez  Tu
assertos  debes  per  magnum  peregrinatorem  Massiliensem  Pytlieam,  cum  mirabilis
gemm:e  Tux@  cunabula,  id  est,  ut  res  loquitur,  Prussiam  aperiret,  ex  vero.  Nam
viri  diligentiam  suis  temporibus  spretam  sera  posteritas  vindicavit,  comperto  nuper
Regie  Galliarum  Academiz  observationibus.  quam  ille  fidus  fuerit  cali  terrsque
spectator.  Nunc  quoque  extremi  hominum  Sine®  Tibi  pene  uni,  Rex,  benefieium
imputant,  nihil  prope  aliud  quaın  succinum  alteri  cuicunque  nationi  invidentes.
Tanta  illis  rerum  abundantia  est,  tanta  zstimatio  regni  Tui,  quod  unam  rem  habet,
quam  totus  orbis  expetat.  Est  enim  in  Electro  non  pulchritudo  tantum  spectabilis,
sed  et  immortalis  immarcescibilitas  tumulati  animalis  omni  pyramide  nobilior,  quibus
addas  ımerito  efiluvia  attractoris  virtutis  et  saluberrimum  odoreın  incensi  et  summaın
in  genus  nervosum  efficaciam,  quaque  alia  in  ambra  Tua  laudantur,  quam  constat
aliquando  in  eodem  fragmine  cum  altera  illa  pretiose  fragrante  repertam,  ut  cognatas
intelligamus.

Itaque  feracem  adınirabilium  regionem  et,  quod  paucissimis  datum,  singulari
quodam  beneficio  ab  aliis  ommibus  diseriminatam,  et,  ut  sic  dicam,  digito  divino
designataın,  non  decebat  diutius  Regia  dignitate  carere.  quam  olim  habuisse  memoratur.
  Conspirante  natura  fortunaque  decus  ipsi  redditum  est,  et  qu&amp;  utramque
gubernat  providentia,  Friderici  gloriam  expectavit.  Quanquam  enim  Prussia  sit  minor
potentie  Tue  pars,  tamen  absoluti  iinperii  compos,  Tibi  jus  honoris  sui  fecit.  Nam
et  beneficiarii  alienze  potestatis  principes  fieri  Reges  possunt,  sed  Reges  se  facere  non
possunt.  Nec  tamen  omnium  libere  populos  gubernantium  par  autoritas  dignitasque
est.  Neque  si  cxetera  adsint.  cujusvis  est  principis,  uti  fatis  et  prudentia  objectas
difficultates  tlectere  in  deeus  sumn,  itaque  in  eum  nunc  locum  devenit  oratio,  in  quo
non  amplius  regionis  Tue,  sed  regnantis,  sed  Tua,  Rex  Friderice,  laus  spectatur.

Lrunt  fortasse,  qui  orationis  nostri@  materiam  eousque  porrigi  debere  nuyabunt;
  concedent  nobis  spectare  atque  etiam  augere  Astra  Brandeburgica,  lustrare