Lat.Wort,  Stamm.
ovum,

pullus,

taurus,  taur,
urus  *),  ur,
hovedus,  hoed,
aper,  aper,
verres,  ver,

sus,  su,
porcus,  port,

porcellus,  porcel,

vvis,  ovi,
canis,  canid,
caniculus,  canicul,
USINUS

’\  asell,
usellus,
ınulus,,  muglus,
veredus,  vered,

18

Ey;  im  Oberdeutschen  Oeg.  Dänisch
Aeg.

Füllen.  Gothisch  fulu.  Fränk.  volo.
Schwed.  Zjuren,  Ulphil.  stiur.  Arab.
staur.  Stier.  Im  Latein  fiel  der  Zischlaut
  fort.  Dän.  tyr.

Auerochs  —  Aur.

Gothisch  gait.  Fränkisch  Keiz,  Gelsbock.
  Dän.  Aid.

Eber.  Fränk,  ebar.  Gath.  eofar  und
eafor.
Beier.
Sau:
Die  grosse  —  Ur-sau.  Der  Bär.

Borg  (jetzt  ein  verschnittenes  Schwein.)
Ferkel;  Engl.  farrow.  Sau,

Teut.  00  und  eowa;  noch  heut  in  manchen
  Gegenden  “Zuve,  im  Westphälischen
  Oie,  Angels.  ‚eowe.  Engl.  ee,
Belgisch  ouwe,  das  Schaaf.

Hund  —  (von  Hand  fangen)  —
Kaninchen  und  Kanikel,

Esel.

Bär.

v.  mengen,  v.  gemischt.  Stamm,  Maulesel.
Pferd.  Pers.  feres.  Auch  Scheller
vermuthet,  ddss  es  mit  dem  deutschen
Pferd  zusammenhänge.

*%)  Macrob.  VI.  Saturn.  C.4.  Nec  non  et  Punicis  Oscisque  verbis
usi  sunt  Veteres,  quorum  imitasione  Virgilius  peregrina  verba  non
respuit,  ut  in  ülo  Silvestres  uri  assidue.  Uri  enim  gallica  vox

est,  qua  feri  boves  significantur.