Philol.  107s—  1121  25

Bl.100—107  Geta  des  Vitalis:  Unterschrift  “Explieit  Amphitrion
deceptus  ab  Archade  summo  Vitalis  Blesis  (Blesensis)  explicit
Amphitrion’;  gewöhnlich  heisst  das  Stück  "Geta’.

Bl.1  “Joannes  Huter  der  Eltter  Baumeister  zu  Leipzigk’;  Bl.2
von  anderer  Hand  “Georg  Hutter  Burger  und  des  Rats  zu  Leipzigk
hatt  solchen  Terentinm  von  seinem  vattern  den  Altten  Johann  Huttern,
so  dieselbe  Zeitt  Baumeister  zu  Leipzigk  gewesen  und  seines  altters
uber  124  Jar  altt,  uberkhomen’.  1771  besass  L.  Kulenkamp  die
Hft,  1796  ward  sie  aus  seiner  Bibliothek  erkanutft.

Philol.111  Druck

Catull,  Tibull,  Properz.  Statii  Silvae..  Carmen  Joan.  Calphurnii
ad  Jo.  Inderbachium  ..  de  interitu  B.  Simonis  infantis  a  Judaeis
mactati.  1481  Vincentiae.

Am  Rand  der  Gedichte  1—66  des  Catull  und  des  Tibull  stehen
viele  Noten  von  einer  Hand  des  16.  Jahrh.,  Conjecturen,  Lesarten
einer  Hft  und  Erklärungen  enthaltend.  Zu  Cat.29  "hune  galliae  timent
et  britanniae.  sie  legit  puccius,  sed  claudieat  versus,  deest  enim
una  syllaba.  quare  sie  legendum  puto:  hine  galliae  timent  et  hine
britanniae’.  Zu51,8  "Quod  loquor  amens.  hie  adonicus  desideratur
in  codieibus  vetustioribus  varieque  a  variis  repositus  est.  in  codice
puceii  non  erat  adonicus  hie,  sed  hic:  voce  locuta.  qui  atque  hic  non
probatur  a  puccio’.  Ausserdem  wird  genannt  “Sabellicus  in  annotationibus
  in  Cat.’,  Hermolaus  Barbarus,  zu  66,  94  "Oarion  v.  Politianum
  in  miscellaneis.  aliqui  enim  legebant  Erigone  quod  noster
Marullus  approbat  in  suo  distico  contra  Politianum:  Quo  est  m
ecnomum”.  Die  Noten  zu  Tibull  hat  Lachmann  (1829)  abgedruckt;
darin  wird  genannt  Pontanus  oft  und  1  Mal  “in  codice  impresso  Puceii
erat  hic  versieulus’.

Lachmann  (Tibull  1829  p.  VID  bemerkt  über  die  Noten  zu  Tibull
“Jibro  nostris  antiquiore  usus  esse  videri  potest  Frauneiscus  Puceius,
quem  scimus  1502  exemplar  Regiense  a  Lepido  1481  emendasse.
non  multo  post  nescio  quis  In  exemplar  eiusdem  anni  Vicentinum,
quod  in  bibliotheca  Gottingensi  asservatum  G.  F.  Beneckius  mihi
utendum  concessit,  Puccii  emendationes  transtulit,  sed,  nisi  fallor,
neque  omnes  et  non  nullis  a  se  additis”.  Nach  Bährens  (Tibull  1878
p-  X)  ist  dieser  codex  Puceii  =  Codex  Guelferbytanus  (Ms.  Aug.  82,
6  fol.).  Die  Noten  zu  Catull  sind  noch  zu  untersuchen.

Philol.112  51Bl.  zu  19%):  15!/,  em.  16.  Jahrh.

Catulli..nuptiae  Pelei  et  Thet.,  quibus  inter  caetera  ...  continetur;
  voran  Joach.  Vadiani  ...  epigramma.  Bl.15  Senecae  tragoedia
  sexta,  quae  Troas  inseribitur....  Beide  Stücke  sind  sicher
nur  Copien  von  Wiener  Separatdrucken  1513  und  1514.  Der  Hit.
sind  sehr  viele  Erklärungen  beigeschrieben.

Philol.112i  Druck
Caesar  ed.  Dinter  vol.  II,  Lipsiae  Teubner  1876.  Gustav
Loewe  hat  im  Jan.  1877  mit  dem  Codex  Vallicellanus  B45  s.  XII

verglichen:  Bellum  Alexandrinnm  cap.1—11;  b.  Afrieanum  ce.  1—57,
Hispan.  1—37.  Die  Hft  selbst  ist  noch  nicht  benutzt.