20  Goettingen,  Universitäts  -  Bibliothek

Bragmannis’,  Anfang:  Gens  (d.h.  Mens)  tua  quae  semper  amat
discere  ...  iniunxit  mihi  .  .  quo  modo  vivat  gens  Braemannorum  .  .
describere.  Dann:  perrexi  (por.)  cum  musco  dolenorum  episcopo  ad
fines  Indie.  Weiterhin  beruft  der  Verfasser  sich  oft  auf  das,  que
mihi  Thebeus  quidam  scolastieus  retulit;  gegen  Schluss:  hee  narrat
hystoria  Adriani  (Arriani?)  quam  ego  legi  et  in  hac  epistola  tibi
mandavi.

S.132  Epistola  Soldani  ad  papam:  Baldach  .  .  (viele  Titel).  .
magno  sacerdoti  Romanorum  .  .  Orthodoxorum  fidei;  darin  wird
erwähnt  Philippus  rex  Francorum.  S.132--196  (Ludolf  von
Suchem)  Traetatus  de  dispositione  terrarum  et  maris  civitatum  insularum
  et  itinerum  ad  terram  sanctam  et  de  terra  sancta  et  suis
distrietibus  et  locis.  Beverendissimo  .  .  Baldewino  de  Steynvordia
Paderb.  ecel.  episcopo  Ludolfus  parroch.  ecclesiae  in  Suchem  rector
..  Cum  multi  de  partibus.  Die  Inschrift  in  Egypten  (Corpus  Inser.
Lat.  III,  1,  no.21)  steht  8.163.  8.193  Schluss:  Explicit  liber  de
itinere  terre  sancte;  dann  folgt  ein  Kapitelverzeichnis,  in  welchem
der  Brief  (8.132)  als  erstes  gerechnet  ist.

S.196—254  (Johannes  von  Hildesheim)  "Cronica  de  tribus  magis
sive  regibus,  qui  optulerunt  Christo  domino  aurum  thus  et  mirram’.
Vorrede  “Reverendo  in  Christo  .  .  Florentio  de  Wevelinkhoven
Monasteriensis  ecelesiae  episcopo  dignissimo.  Dum  (sonst:  Cum)
sanetorum  trium  magorum  ymmo  verius  trium  regum  .  .’.  Text:
Materia  vero  istorum.  Der  (allerdings  nachlässig  abgeschriebene)
Text  weicht  durchaus  von  den  Fassungen  ab,  welche  bei  Horstmann,
The  three  kings  of  Cologne  (Early  English  Text  Society  Bd.85,  1886,
S.211—312),  im  Text  und  in  den  Noten  gedruckt  sind.  Der  am
Schluss  eingesetzte  Hymnus  ‘Ab  Helena  crux  inventa’  enthält  in
jenen  Texten  ‚nur  3  oder  3!/,  Strophen,  in  dieser  Handschrift  aber
5  Strophen.  Uberhaupt  scheint  dieser  Text  besser  zu  sein  als  die
bis  jetzt  bekannten.

S.255—262  Epistola  presbiteri  Johannis  ad  imperatorem  Constantinop.:
  “Presbiter  Johannes  potentia  dei  et  domini  nostri  Jesu
Christi  rex  regum  terrenorum  et  dominus  dominantium  universe  terre
Emmanueli  Romeon  gubernatori  salutem  gaudere  et  gratia  ditandi
ad  ulteriora  transire’.  Es  ist  im  Ganzen  die  Fassung  des  Textes,
welche  in  Zarneke’s  Ausgabe  mit  BII  bezeichnet  ist;  jedoch  steht
in  $.29  reiuvenescunt  und  $.76  -  96  stehen  nicht  am  Schlusse,  sondern
nach  8.75;  dann  sind  vorhanden  die  Worte  8.97  Si  iterum  ..
mortales  und  8.99  De  gloria  .  .  scias  quod.  Vgl.  S.303.

S.262—275  De  dignitate  regum  et  Romani  imperii;  Anfang
“Multipharie  multisque  modis  dominus  universorum  in  diebus  suae
carnis  dignatus  est.  Es  ist  des  Jordan  von  Osnabrück  Traetatus
de  praerogativa  Romani  imperii.  Waitz  (Abh.  d.  Ges.  d.  Wiss.  Groettingen
  XIV  1869)  hat  diese  Handschrift  nicht  gekannt.  Sie  ist  aber
beachtenswerth;  denn  wenn  ihr  auch  der  Prolog  fehlt  und  sie  oft
mit  der  Handschriftenklasse  F  stimmt,  so  ist  sie  doch  oft  von  F
unabhängig,  wie  sie  z.B.  Kap.9,  10  und  11  enthält.

S.276—8301  Historia  de  gente  Tartarorum:  Omnibus  Christi
fidelibus  ad  quos  praesens  sceriptum  pervenerit  frater  Johannes  de
Plano  Karpini  ord.  fr.  minorum  ....  Diese  Handschrift  gehört  zu