Theol.21—29  325

yevvnocog  der  Text  des  Matthaeus.  Schluss  des  Johannesevangeliums
Bl.170b:  Bıßiia  &amp;unv  (roth:)  TERog  ToV  xara  Imarınv  dylov  ebayysklov.
rinoo0ag  eine’  döga  001  6  Heöog  dumv..  böga  001,  TO  TEIELOTN  Nav-TO»
  TOV  xaAo»  yoLorög  TEeleı  au»  und  in  grösserer  aber  gleichzeitiger
  Schrift:  Aroıe  I1600  yoıore  viE  ToV  HEov  EAEnoor  ue  Tov
duagTw10v  Avrwrıov  Töv  Maiaxn.(blau:)döge  ooı  6  Yeög.  dunv.  Am
Rande  des  Textes  sind  die  Zahlen  der  Capitel  und  Canones  des
Eusebius  notirt;  die  Capitelüberschriften  stehen  in  rother  Schrift  am
unteren  Rande.  Die  Lectionen  sind  nicht  nur  am  Rande  sondern
auch  im  Text  (durch  &amp;oxr)  und  r&amp;iog)  angegeben.  Im  ersten  Theile
des  Matthaeus  finden  sich  am  Rande  hie  und  da  sachliche  Bemerkungen
  einer  etwas  jüngeren  Hand.

Bl.171  (zu  Anfang  ein  Stück  ausradirt,  dann  von  erster  Hand:)
Erepoı  orlyoı  eig  Todg  elayyelıoraz,  or  ol  usr  laußoı,  ol  Prowızot,
Eyovrss  obTog  Karvng  aykaodg  ulotag  xal  Aoyoyoapovg  |  Matsaiov
Maoxov  Aovxar  xar’Iwarrnv  |  ..  Evravda  ovvayeıga  TeTEvyog  X00@  |
&lt;X0L0T&gt;0P0005  Üorarog  Tov  uovoroöron»,T  schlechte  iambische  Trimeter,
abgedruckt  bei  Gehle  S.41f.  Dann:  Ol  jowıxot:  Kolpavos  Öpıucdav
HeEod  viög  abToyevunTwg  |  ’ES  0boavov  doTegosvrog  En’  alav  dv@govoe|..
Ob  dn  Enea  oaöußowra  EEE  dypditaom  oroudtew  |  Terra,  rıwvrov  dia
YA0000P  XVQLPIOYYov  Önadar  |  Ovuss  Luegoevrı  TAnuav  Ovvdyeıga  de
tersag  |  Koıotopooos  rabıpalav  NE  Aevıram  ÖÜoXEnoTos  äyar|..
Aaße  Öt  nEoag  nvxridı  Ev  ESacı  yulıadaor  |  ’Ereov  xo0uoysneiag,
dexadı  TE  noög  TEosapoı‘  |  IIevraxocioıs  9  Aue,  Er  indixto  teraory,
14  schlechte  daktylische  Verse.  Darnach  ist  die  Hs.  von  dem  genannten
  Christophoros  im  6514  Jahre  der  Welt  (Aera  von  Constantinopel),
  in  der  4  Indiction,  d.h.  im  Jahre  1006  n.  Chr.  geschrieben.

Das  Vorsetzblatt  ist  einer  griechischen  Hs.  entnommen  (Xov-000Tou0g
  AeEpl  ns  Evoagxov  olxoroulas  ist  beigeschrieben);  ebenda
und  auf  Bl.1  Bemerkungen  und  Kritzeleien  verschiedener  Hände
(bis  zum  15  Jahrh.),  zum  grossen  Tlieil  verwischt.   B1.7  Eine  längere
Notiz  (wohl  in  russischer  Sprache),  faesimilirt  bei  Matthaei,  Evang.
sec.  Marcum,  Taf.?2  unten.  B1.171—173  von  verschiedenen  Händen
(bis  zum  13/14  Jahrh.)  eine  Reihe  von  kurzen  Gebeten,  in  denen
auch  Namen  von  Familien  genannt  werden.

Die  Hs.,  in  der  viele  Wachsflecken  auf  lange  Benutzung  beim
Gottesdienst  hinweisen,  erhielt  im  Jahre  1728  A.  G.  Gehle  (7  1773  als
Reetor  in  Stade)  von  dem  ihm  befreundeten  Griechen  Damianıs
(Parascevas)  Sinopeus  zum  Geschenk;  vgl.  des  letzteren  auf  Bl.2b
cingeklebte  Dedieation.  Gelile  beschrieb  die  Hs.  und  gab  Auszüge
daraus  in  der  kleinen  Schrift  "A.  G.  Gehlii  codex  quatuor  evangeliorum
ms.  in  lueem  prolatus,  Francof.  et  Lips.  1729’.  Eine  ausführlichere
Beschreibung  und  Collation  der  Hs.  veröffentlichte  dann  Chr.  Fr.
Matthaei  in  seiner  Ausgabe  des  Marceusevangeliums  (1788)  8.272—  318;
auch  eine  Schriftprobe  des  “Codex  Gehlianus’  ist  dort  gegeben.

Die  Hs.  ist  erwähnt  bei  Tischendorf,  Edit.8.  maior,  III  S.486  unter
10.88.
Die  Bibliothek  erstand  die  Hs.  1773  aus  Gehle’s  Nachlass.

Theol.29  Persam.  143  Bl.  zu  161,  :121,  em   rothe
Initialen  zu  Anfang  der  Evangelien  des  Mareus,  Lucas  und  Johannes