174  Goettingen,  Universitäts-Bibliothek

Joan.  Henrii  Meibomii  Lectiones  et  disputationes  academicae  ;
theils  von  ihm  geschriebene  Stücke,  theils  Drucke.  |
De  artis  medicae  praestantia,  Antrittsrede  M.’s  in  Helmstedt  1619;

voran  Einladungsprogramm  des  Prorectors  Jo.  Sigfridus.  Medicae
  artis  universae  l.  I  de  physiologia,  Vorlesung  1619;  voran  M.’s
gedr.  Programm  dazu.  Tractatus  semeioticus  de  signis  statum  corporis

  humani  secundum  et  praeter  naturam  constituti  indicantibus  1621,
de  signis  diagnosticis  sive  de  cognoscendis  in  corpore  aegro  partibus
adfectis  morbis  morborumque  caussis  1622,  de  signis  prognosticis  sive
de  praedicendis  eventibus  et  mutationibus  morborum  in  corpore  humano
  1624:  3  Vorlesungen,  deren  jeder  das  gedruckte  Programm  M.’s
vorangeht.  21  Disputationen,  voran  M.’s  Programm  von  1621  und
die  Namen  der  10  Theilnehmer  (betr.  morborum  particularium  quos
vocant  doctrinam  et  curationem  generalem).  Duncani  Liddelii
Oxıayoapia  sectae  Paracelsicae  .  .  illustrata,  1623;  voran  Programm
zur  Vorlesung.  Dann  folgen  12  gedruckte  Disputationen  M.’s
1610—1625.  (Mscr.  Meib.  283).

Meibom  168  etwa  100  Bl.  H.  Meibom,  Collectanea  medica.
  (Mscr.  Meib.  381).

Meibom  169  etwa  100  DI.
H.  Meibom,  Adversaria  medico-physica;  dabei  Einladung  zur
Vorlesung  über  Anatomie  1675  mit  16  Unterschriften,  Collectanea  ‘de

pulvere  pyrio’  und  ein  Responsum  an  die  Stadt  Aschersleben  1691.
(Mser.  Meib.  301).

Meibom  170  etwa  30  Bl.  Zu  Sirach  c.  38  (de  medico,
vgl.  Meibom  7  8):  Stücke  aus  Pol.  Lyseri  concio  in  funere  .  .  Sal.
Alberti  und  Anderes.  (Mscr.  Meib.  399).

Meibom  171  a)  37  Bl.,  b)  209  Bl.  zu  31:21  cm  zweispaltig,
  von  verschiedenen  Händen  geschrieben;  roth  rubricirt
15  Jahrh.  Holzdeckel  mit  gestempeltem  rothem  Leder

a)  Bl.1  Amphorismi  (so!)  magistri  Arnoldi  de  Villa  nova  sive
parabole  &lt;secundum&gt;  instinctum  virtutis  eterne  que  dicuntur  a  medicis
  regule  generales  curationis  morborum.  Anfang  ‘Omnis  medela
a  summo  bono’.  Nach  den  Worten  ‘in  parabolas  oportunas’,  die  in
den  Opera  Arnaldi  d.  V.,  Venet.  1505,  fol.  136  den  Tractat  abschliessen,
folgt  hier  die  Subscriptio  ‘Hic  secundum  aliquos  expliciuntur  parabole
Arnoldi,  hie  est  finis’  und  dann  noch  verschiedene  Auseinandersetzunsen:
  Bl.9  ‘Conservacio  sanitatis  in  lapsis  corporibus  .  .  (am  Ende
‘Explicit  secundum  aliquos’),  Bl.  9?  ‘Soliti  sudoris  ablacio  tam  in  sanis.  .’
(am  Ende  ‘et  est  finis’),  Bl.  11®  ‘Nota  laxativa  dieitur  si.  .,  BI.12
‘De  cibis  temperatis:  Medulla  panis  electissimi  .  .,  Bl.  14  ‘Potus  vero
suaves  sive  temperati  sunt  ..  ’,  Bl.  14?  'Tabulatis  alimentis  temperamento
  propinquis  .  .  sequitur  tabulacio  medicinarum  similium  .  .  (am
Schluss  der  tabulae  Bl.  16?  ‘Deo  gratias.  nomen  editoris  ignoro,  estimo
tamen  fore  tractatum  Arnoldi  de  Villanova’).

Bl.  16®  Tractatus  de  aquis  Arnoldi  de  Villa  nova  ‘Dictum  est

sufficienter  de  urinis  sed  quoniam  aquarum  nonnullus  est  usus  .  .;
vgl.  den  etwas  abweichenden  Anfang  in  der  angeführten  Ausgabe