Sanskrit  131—133  455

(Bl.  1522)  eri-Kalpadipikä  likhmta  ca  |  prathamädarce  svayam
svw-cishya-Vriddhivijaya-gani-prärthanayd  |

anübhogät  himeit  kimapi  mati-vaikalya-vagatah  |

kimapy  autsukyena  smriti-virahato  vüpı  kimapt  |

yad  utsütram  sütre  kathamapi  mayd  khıyätam  vha  cet  |

kehamamtäm  dhimamtas  tad  asama-dayäa-pürna-hridaydh  |  1

nakshaträkshata-püritam  marakata-sthälam  visalam  nabhah  |

piyüshadyuti-nälikera-kalitam  camdra-prabhä-camdanam  |

yavan  meru-kare  gabhasti-katake  dhatte  dharitri-vadhäs  |

tüvan  namdatu  tirtha-räja-vinutah  cri-samgha-bhattärakah  |  2

it  eri-samgha-pracastıh  |
ckah  sahasro  dvi-  -gabi  -  samelah  |  elishtas  tathıa  shodacabhir  vidamku  |
Kalyası  ya  samkhyäü  katlnta  vigishta  |  viearadaih  Paryushanäbhidhasya  |1
(s.  Kalpasütra  ed.  by  Jacobi,  p.  24,  Peterson  1.  Report,  App.  p.  19  no.
sl,  p.  43  no.  68)  ii  cha.

Von  zweiter  Hand:  Stambhatirtha-  -västavya-  Ükeca-jRätiya-Sonindtliasuta-Soni-gri-Jamgasi-nümnd
  sva-greyo’rthe  likhäpitd  pratiläbhitä  ca  |  ch«  |

.  pamdita  -  eri-  Vijayaharsha  -  gani-  cishya  -  muni  -  Sädluwijaya  -  saktah,
darauf  4  Zeilen  in  kleinerer  Schrift,  Gujaräti.

Geschenkt  1887  von  Prof.  R.  G.  Bhändärkar.

Sanskrit  132  23  Bl.  (gezählt  3—5  8  40  42  73—77  179  85—92
111  112  140)  25  cm  breit,  11cm  hoch  17  oder  18  Jahrh.

Bruchstücke  des  Uttarädhyayanasüätra,  mit  einem  auf  den
Rändern  geschriebenen  Commentare.  Bl.  140°  schliesst  -der  Text:
Chattisam  Uttara))hayamam  samattam  |  chah  |  ii  UÜttara)jhayanaskamdho
  samatto  ||  erih  ;  der  Commentar:  ei  shattricateri-Üttarädhyayanärthalavalecam
  sampürnnah  |  erir  astu  leshakapäthakayoh  |

Sanskrit  133  156  Bl.  251  cm  breit,  11  cm  hoch  geschrieben
  1673  (Samvat  1730)

ÜUttarädhyayanasütra-kathäh,  die  in  der  Vrihad-  vritti
zum  Uttarädhyayanasütra  enthaltenen,  in  Präkrit  abgefassten  kathäh,
samvat  1657  von  Padmasägara-gani,  dem  Schüler  des  Viemulasägara-gant,
  ins  Sanskrit  übersetzt.

Andere  Hss.  dieses  Textes,  s.  Decc.  C.  p.  322  no.  245.  Räjendraläl’s
  Notices  VIII  p.  240—241  no.  2799  (ausführliche  Inhaltsangabe;
angeblich  samvat  1648  geschrieben,  während  der  Text  eıst  samvat
1657  verfasst  ist),  IX  p.  81—82  no.  2975.  Jacobi,  ZDMG.  33,  694
(Padmasägara’s  Text,  Autopsie).

Anfang  auf  Bl.  1°:  om  namah  eri-sarvajRäyc  ||

pranamya  cri-Mahäviram  namräkhamdala-manıdalam  |

ürabhyamte  kathäh  kartum  Uttarädkı  yayuna-sthitäh|  1

Sarasvat  yahı  prasüdena  präkritı  yaslläs)  täh  kuthäh  sadähfd)  |

Premasägura-väkyena  vidhiyamte  "ha  samskritä(h)  |  2

Üttarddhyayana  -  vrihad-vritti  -  gatäh  kathäh  sarasvalah  (!)  kartım
arablyamte  änd  «niddesakare  8  gäthäydam  (8.  Weber,  Bd.  II  S.  719
V.3)  Külavälaka-katlä  yadlıd  ekasya  äcaryasya  kshullako  ’vinitah  tamı
dcaryah  cikshärthe  tädati  .

Schluss  auf  Bl.  156°:  it  pamcavimetdhyayana-kathä  samaptä  |
etavata  Uttarädhyuyana-vrihad-vritti-yatah  prakrıtah  kathalh)  sarva  ap