Urkunden.  473

episcoporum  banno  corroberatam  ego  Henrieus,  divina  annuente  clementia,
dur  Saxoniae  illios  nominis  secundus  et  praenominati  ooenobii
advocatus  per  omnis  ad  ipsius  utilitatem  bonam  babens  voluotatem,  susceptam
in  meam  tuitionem  pro  meo  iure  firmevi  et  sigilli  mei  impressione  signari  fooi.
Quam  si  quis  temerarie  infringere  presumserit,  terribilem  omnipotentis  Dei  ao
beati  Petri  hic  et  in  futuro  opperiatur  vindiotem.  Haius  vero  emptionis  et
donationis  testes  interfnerunt:  Arnoldus  abbas  Borgenrsis,  Eckbertus  Haisburgensis,
  nobiles  quoque  Ludolfus,  Bernhardus,  Poppo,  Henuricus,  Luthardus,
Reinherus.  Ministeriales  autem  Anno,  Henricus,  Gorhardus,  advocatus  Gisolbertus,
  Reginus,  Baldewinus,  Ludolfus  oliiqdue  complures.  Ex  parte  qducque
Sydag  ca#noniei  adfuerunt:  Benno  et  Eilbertus  praepositus,  Herso,  Wicekindus,
  Rodolfus,  Gencko  aliiquo  multi.  Data  III  Kal.  Mactii.  anno  dominicae
incarnationis  1153.)  Actum  Luttere  in  Dei  nomino  amen-Aus

  Meibom's  handschriftlicher  Chronik  von  Königslutter  im  Landeszuptarchi
  zu  Wolfenbüttel  (p.  74).

Nr.  4.
H.  H.  u.  B.  urkundet  über  die  Schenkung  des  „Herzogswaldes“  au
das  Kloster  Heltar#eoth  1154.  Herzberg.

In  nomine  sanctac  et  individune  trinitatis.  Henricus  divina  favente  gratia
dux  Sazonicc  atqne  Bavariae.  Quoniam  dignum  et  iustum  est,  ut  apud  flios
ratum  et  inconvulsum  permaneat,  quidquid  Parentes  de  bonis  suis  pie  sapienterque
  disposucrint,  notum  fleri  cupimus  cunctis  Christi  fdelibus  tam  luturis
duam  praesentibus,  quod  pater  noster,  dux  Ioenricus,  et  mater  nostra,  dueissa.
Gerdrudis,  terciam  partem  silvac,  cui  nomen  „silva  ducis“,  monasterio,  quod
dicitur  Folkoldiroth,  ad  occidentem  continue  pro  remedio  animarum  suarum  Deo
eiusque  beatissimae  genctrici  et  perpetune  virgini  Mariac,  eidem  monasterio  in
Propriam  et  immobilem  possessionem  solemniter  obtulerunt  devoteque  tradiderunt,
addentes  etiam  molendinum  quoddam  positum  in  eztremitato  villao,  qune
Graba  nominatur.  Quod  cum  quidam  ministerialis  noster,  Liutmundus
nominec,  leodali  iure  Possedisset,  dominus  Engelbertus,  venerabilis  abbas  prefati
monasterii,  dedit  ei  quingne  marcas  argenti  et  eflecit,  ut  ille  de  iure  suo
voluntarie  cederet  eandemque  donationem  a  patre  nostro  leri  dovotissimé
postalarot.  Nostris  autem  temporibus  idem  vir  pro  eodem  molendino  monasterium
  impetlit,  sed  accepta  tandem  ab  abbate  maron  argenti,  qucrimoniem
dimisit  nobisquc  molendinum  cum  omnibus  suis  portinenolis  monasterio  stobiliendum
  benigne  resignarit.  Vendidit  quoque  nostra  licentie  predicte  scpius
ecclesie  pro  quatuor  marcis  argenti  quoddam  ourtile,  quod  situm  est  ultra
rivum  fere  contra  ipsum  molendinum,  cum  prati  particulo.  Sed  et  ministerialis.
noster,  Heinricus  de  Wida,  supra  memoratac  silvae  residuum  gratia  nostra
Possidens  mansum  unum  prescripto  coenobio  pro  quinque  marois  argenti
venumdedit  nostra  similiter  concessione.  Nos  igitur  tam  illius,  quam  omnium
ecclesiarum  iustitiam  firmam  et  inconscissam  csse  cupientes  premiesam  donationem
  necnon  et  venditionem  assensu  et  laudamento  roboravimus  predictaque
bona,  id  est  eilram,  mansum,  molendinum  cum  fundo  suo  Dratique  particula,
curtile  cum  aqun  et  aqune  decursu,  piscationc  ct  omni  utilitate,  quae  inde  poterit