I.  DISSERTATIO  THEOLOGICA

DE  SPURIO  USU  PÆDAGOGICO  RELIGIONIS  NATU.
RALIS.  PCRESILDE  J.  F.  REUSSA)  TUBINGAE

1776.

Cum  novis  emendandae  doctrinae  publicae  consiliis  nostra
  aetate  omnia  agitari  videamus,  tum  nullum  est,  quod
majorem  rebus  christianorum  mutationem  inferre  videatur,
duam  cujus  auctor  nuperrime  iterum  etitit  Cel.  Basz
povius.  )  Ea  est,  ita  ille  conqueritur,  tristissima  seculi
nostri  indoles,  ut  plurimi  eorum,  qui  lautiori  fortunarum
statu  vel  splendidiori  vitae  genere  usi  librorum  nostra
aetate  prodeuntium  lectioni  indulgent,  vel  plane  rejiciant
religionem  christianam,  vel  sno  loco  relinquant,  ut  rem
aliguam,  de  cujus  nec  veritate  nec  falzitato  satis  constct.
Vix  tertium  qguemque  Humii  alicujus  Voltariive  illecobris
haud  irretitkum  superesse,  nec  paucos  hos  ipsos  diu  per-*!)

  in  prael.  libri:  Vermächtniß  für  die  Gewissen.  1.  Dheil.
Dessau,  1774.  et  in  epistola  ad  Johannem  Turicensem,
ejusdem  libri  parli  secundse  praesixa.  Ipse  non  est  primus
  hujus  consilii  auctor.  Bibl.  theol.  brilannicee  Vol.  I.
et.  II.  Angli  cujuscam,  (Williams)  scriptum  exstat:  Versuche
  über  den  öffentlichen  Gottesdienst,  Patriotismus  und
Entwürfe  der  Kirchenverbesserung,  in  quo  idem  illud  proponitur,
  talesque  cogitaliones  Cel.  Mono  jam  subortas  esse
memoralur.

Spittler's  sämmtl.  Werke.  VIII.  Bd.