15

silentio  eam  opprimi  non  est  passus.  Videtur  quidem  eam
inlerdum  celavisse,  cum,  perpetrato  aliquo  sanationis  miraculo,
  illius  promulgatione  homines  interdiceret,  ingenuam
  Petri  prolessionern  (Matth.  XVI.  20.)  ellerri  nollet,
et  magnilichm  gloriac  suac  in  monte  Tabor  maniestalionom,
  lacta  demum  resurreclione,  praeclicari  juberek.
(Matihb.  XVII.  9.)  Neque  vero  praejudicalis  populi  opinionibus
  Parcens  id  lecibt,  sed  abusum  hujus  doctrinae  cavens,
ab  ipsis  non  minus  discipulis,  quam  ab  imperitiori  populo
limendum.  Alte  enim  adhuc  utrisque  insederat  falsa
oPinio  de  terrenis  opibus  Messiae,  qduibus  gentem  suam,
tot  calamitatibus  exercitatam,  tandem  aliqduando  omnium
populorum  dominam  sit  constituturus.  Miracula  quidem
Populo  placuerant,  deposcebat  sibi  ducticie  nova,  non
modo,  quod  novum  semper  illis  benelicium  continebatur,
sed  ad  certiorem  subinde  spem  allerebant,  maximum  illud,
liberationem  populi  a  jugo  Romano,  brevi  esse  secuturum.
Ita  animis  ad  seditionem  proclivibus  flamma  admota  videbatur,
  et  a  vers  regni  divini  nolione  longius  recedebant.
Discipulos  nec  repelita  Praeclctio  do  passionibus  et  morte
Messiae  adversus  consuetan  illam  opinionem  confirmaverat:
  num  igitur,  nondum  elluso  Spir.  S.,  satis  recte  illis
credi  potuisset  teslimonium  de  magnißea  gloriae  Jesu
Christi  manilestatione  Perbibendum?:  Viderat  practerea
Jesus  animum  multorum,  veritatem  vel  clarissimis  indiclüs
manilestatam,  destinato  consilio  reprobantium,  viderat  levitatem
  aliorum,  per  breve  tantum  tempus,  dum  res  miraculose
  gestas  recenti  memoria  tenerent,  Partibus  suis
lidelium:  et  horum  et  illorum  culpa  eo  gravius  augebatur,
  quo  plura  doctrinae  propositae  argumenta  acciperent;
Plane  tandem  occalluissct  animus  eorum,  ut  nec  clariorem