24

ii  proficient,  quorum  nec  animi  acies  nec  confirmatior
aotas  tam  subtilem  doctrinem  admiltitꝰ

Quid  tandem  decedet  propagandae  huic  religioni  et
ad  omnium  hominum  animos  accommodeandac,  duod  solis
doctrinis  et  praeceptis  contineatur,  nec  complectatur  historias,
  duibus  illa  tanquam  ipsis  oculis  subjici  possent?
Quotidiano  has  usu  desumi  posse  dicis:  quot  vero  calumnüs
  okempla  everluntur,  duse  ad  illustrandas  div.  provid.
rationes  vel  demonstrandeam  alicujus  aclionis  honestatem
ex  nostro  usu  desumimus?  Patet  qduidem  omnis  bistoriao
  profanae  penus,  sed  de  his  qucque,  duae  ex  eo  peti
Possunt,  alüis  alia  juchcantur.  Si  qua  historia  publicae
religionis  institutioni,  marime  cum  parum  faciles  animi
aflerantur,  morum  et  vitao  evempla  suppeditet,  debet  ea
esse  ab  ipso  Deo  probata.  At  duantum  vel  hoc  uno  doficiente
  eflicacia  rel.  nat.  imminuitur?  Ut  taceam,  multo
altius  in  omnium  animos  exempla  descendere  duam  praccepta,
  et  nervosa  brevitate  uno  saepe  illo  plurima  praecepta
  exprimi:  diflicillimae  doctrinae  hoc  involucro,  remotis
  omnibus  controverslis,  traduntur,  et  unicum  hoc
est  institutionis  mediun,  ducd  simul  et  prudentiorum  attentionem
  excitat,  ot  imperitiorum  captui  est  accommodatum.
  Guis  doctrinarum  praeceptorumqdue  meditationem
eodem  animi  vigore  diu  perseduatur,  quin  tandem  illa  ut
trite  satiscue  pervulgata  minus  eum  commoveant,  vel  in
eas  dusestiones  incidat,  duae  nilil  inserviunt  emendandis
amimi  moribus,  sed  solam  cognoscendi  libidinem  irritant.
Verum  cum  praecepta  et  exempla  teneamus  mutuo  sibi
respondentia,  cum  animus  minimarum  quarumque  in  bis
circumstantiarum  observatione  detinetur,  non  modo  multo.
lacilior  multoque  sueyior  erit  ipsa  Praecepti  mecdtalio,