25

sed  longius  etiam  aberit  ab  infrugiseris  speculationibus,
duac  intellectum  quidem  acuunt,  voluntatem  plane  otiosam
  relinquunt.  Imperitiorum  autem  captui  tantum  non
ineptam  esso  eam  religionem,  quao  meris  doctrinis  pracceptisquo
  absolvitur,  facile  potest  intelligi.  Quis  pueri
animum,  quem  ea  tantum  seriunt,  quao  sensibus  subjiciuntur,
  abstractas  aliquas  ideas  inculcando  vel  longas  argumentationum
  series  nectendo  ita  commovebit,  ut  intimo
obligationis  suso  erga  Deum  sensu  alkciatur.  Suavior
aliqua  peccandi  occasio  oblata;  violentior  animi  aeskus,
torpor  ille,  quo  in  peragendis  maxime  olflicüs  opprimimur,
  ratiocinüs  optime  perceptis  nos  dejicit,  sed  exempli
memoria,  quod  a  Deo  vel  probatum  vel  reprehensum
novimus,  multo  facilius  animo  se  suggerit,  et  si  frequenti
contemplatione  antea  tritum  fuerit,  tanta  vi  percellit,  ut,
si  duid  hominem  a  peccato  avocaro  valeat,  certe  hoc
valeat.  Atqui  dicent,  multis  exgercitationibus  animos  hominum
  ita  acui  debere,  ut  solis  rakiociniis  neo  exemplorum
  auctoritate  regantur.  Quis  vero  majorem  hominum
multitudinem  eo  perduci  posse  existimet,  praesertim  cum
negotiis  hujus  vitae  obruti  üs  modo  rationem  exerceant,
duec  ad  illa  recte  peragenda  Pertinent:  et  dum  eo  perfectionis
  pervenerint,  sustentanda  certe  eorum  imbeeillites
ne  Contracch  peccandi  habitu  luctae  multo  dillicilioris  periculo
  subjiciantur.

Apparet  ex  his  omnibus  religionem  naturalem,  dua
ratiocinüss  cognoscitur,  paucissimis  tantum  hominibus  et
acutissimis  et  animo  alieno  haud  eflectis  ita  persuaderi
posse,  ut  ad  certam  vitae  rectius  instituendae  sententiam
Compellantur:  nec  vero  coetui  hominum  tam  diversae