26

indolis,  nec  ratiocinüs  exercitatorum,  nec  liberum  a  praojudicatis
  opinionibus  animum  aflerentium.

Videamus  duantum  praestet  huic  religioni  naturali
sola  bistorige,  duac  in  S.  S.-Continetur,  enarratio:  duanto
certiorem  et  foecundiorem,  qduanto  accommodatiorem  ad
omnium  hominum  indolem  religionis  cognitionem  ille
Pariat.  Nec  divinam  auctoritatem,  nec  theopneustiam  ho.
rum  librorum  miln  posco,  sed  id  modo  illis  tribui  velim,
duod  cuidue  alii  libro  tribuitur,  ut  ex  consuctis  fidei
historicae  legibus  judicentur,  et  quae  tanquam  res  gestas
narrant,  nisi  interna  rei  contradictio  solide  demonstrari
Possit,  ut  idoneis  testibus  credantur.  Nec  singulis  factis
insistam:  dimittam,  si  quis  hoc  illudve  minus  percipere
Posse  videntur,  modo  remotiori  librorum  eetati,  et  moribus
  eorum  hominum,  quos  describunt;  ##  nostris  adeo
discedentibus  id  concedatur,  quod  cuiqdue  et  antiqduo  et
diversae  patriae  scriptori  concedendum  erit.  Sejungantur
illa  tanquam  minus  perspicua  et  ad  id  attendatur,  quod
per  omnem  librorum  seriem  tanquam  caput  rei  elucescit.
Nec  ullam  per  me  Dei  notitiam  babest,  quin  ipsam  illius
existentiam  neget,  qui  ad  eas  legendas  accedit.  Unum
hoe  mihi  posco,  no  impossibilom  esse  Dei  eristentiam,
demonstrandum  suscipiat;  si  quis  eo  usque  suerit  progressus,
  solis  omnino  ratiociniis  poterit  convinci:  quid
quid  enim  aliorum  argumentorum  alleras,  id  semper  ingeminabit,
  nihil,  quod  internam  contradictionem  involvat,
duanqduam  speciosissimis  rationibus  consirmatum,  accipi
posse.  At  nec  ipse  Cl.  BaseDowius  eam  hominum  nostrae
aetatis  impietatem  supponit,  cum  in  demonstrationc  eriatentias
  Dei  (Vermächtniß  1.  Th.  p.  42.)  veritatem  nolio-