29

homines  imbuere  voluit.  Quanta  indulgentia  primis  humani
  generis  aotalibus,  cum  maxime  adhuc  rebus  aspectabilibus
  homines  tenerentur,  ad  hanc  eorum  imbeeillitatem
Deus  se  accommodaverit:  saepissime  illis  apparuit,  ca  tantum
  praecopit,  qduae  viribus  et  cognitioni  eorum  consentanen
  novorat,  bona  hujus  vitàe,  duibus  Praecipue  delectabantur,
  ut  incitamenta  pictatis  proposuit,  poenasdue  sae-Pius
  exegit  indoli  eorum  convenientissimas.  Ad  altiora
sensim  perdurit,  continus  exemplorum  serie  in  ipso  duam-Vis
  inyisibili,  et  ad  ausilium,  ut  videbakur,  saepius  tardiori
fiduciam  collocare,  et  Posthabitis  huj#s  terrac  opibus  ad
es,  duae  post  hanc  vitam  largienda  promisit  bona,  eniti
eos  decuit.  Singulis  justitias  bonitatisque  divinae  documentis
  primum  immorari  nolim,  sed  ad  totum  historiae
corpus,  ad  totam  consiliorum  divinorum  seriem,  uti  per.
Plura  secula  excurrit,  attendi  velim.  Quis  non  intimo
amore  Dei  gravissimique  malorum  juclicis  timore  afficiatur,
  cum  a  primis  mundi  initüs  per  aliquot  millennia
Deum  sibi  semper  consentientem  videat:  idem  ille  tenerrimus
  pater,  qui  salutem  hominum  ercitandis  illis  ad  Pietalem
  nunquam  non  promovere  cupit,  idem  ille  largissimus
  bonorum  remunerator  et  malorum  vinder  acerrimus.
Demonstra  cuicunque  homini  argumentis  erquisitissimis,
duanto  odio  Deus  sanctissimus  peccatum  non  possit  non
habere,  quam  miseri  sint  ii,  quibus  Dei  ira  incumbet:
tanta  vi  certe  animum  non  commovebis,  quam  cum  infausta
  impiorum  fata,  ab  ipso  Deo  illis  immissa,  per  tokam
Dei  historiam  uno  optutu  ante  oculos  ponas.  Varüs  coloribus
  impietas  ab  hominibus  ornatur,  nec  parum  sacpe
in  eo  laboris,  dum  tandem  scapham  scapham  esse  spertissimo
doceri  possit,  In  historia  autem  Dei,  cum  multisormem