38
III.  Michaelis,  (Mosaisches  Recht  5.  Thl.  Pag.  210)  duod

sola  ratio  tantam  juramenti  sanctitatem  demonstrare  nequeat,

  duam  quae  S.  S.  declaratur.
8.  9

Bi  cui  vero  haec  omnia  minus  gravia  esse  videantur,
certe  in  eo  summum  momentum  positum  est,  duod  honestos
  quidem  viros  virtutisqdue  forte  etiam  amantes  rel.
nat.,  ratiocinüs  cognoscenda,  fingamus,  nequaquam  autem
pios.  Pietas  enim  et  religio  cst  Dei  caussa  aliquid  facere
frequentissima  autem  ofleiorum  demonstratio  in  nat.  rel.
ab  oo  pendebit,  quod  sint  naturac  consontanea.  Quodnam
vero  pietatis  exercitium  in  eo  erit,  si  hanc  illamve  actionem
  susceporis,  ducd  commodis  tuis  apprimo  illam  inservituram
  cognoveris?  Quotios  tandem  dissicilius  ab  ca  virtutis
  umbra,  qude  sine  Deo  fingitur,  duam  ab  ipsis  crassioribus
  vitüs  ad  veram  pietatem  homines  compelluntur?
Eo  gravius  id  timendum  erit,  cum  ratio  sola  cam  peccati
alrocitatem,  quam  duco  S.  S.  agnoscit,  et  maxime  reatum
illius  erga  Deum  legislatorem  nunquam  tam  vivide  demonstrare
  Possit,  ne  justo  lerius  homines  de  peccalis  sentire
  auderent.

Qua  igitur  spe  dimitti  poterit.  S.  S.  auctoritas,  cum,
si  vel  solam  religionem  naturalem,  Prout  in  ea  continetur,
  Proposueris,  longe  foecundior  illa  longequc  plenior
et  ad  pietatem  homines  acrius  incitet,  et  vorae  animorum
tranquillitati,  si  qua  unquam  sine  notitia  Christi  locum
habere  possit,  multo  cortius  consulat.

.  10.
Multo  autem  ommnium  essieacissime  nos  commoveat
neoesse  est  contemplatio  operis  redemlionis  a  J.  C.  suschpti,