287

festa  habent  signa  glossematis  alicnjus,  margini  forte  primum
  modo  adscripti,  dein  in  ipsum  textum  intrusi,  ut  sanioris
  critices  regulis  convenientins  agerc  videaiur,  dui
pauca  hacc  verba  ejiciat,  quam  qui  plurium  linearum  tezxtum
  ex  earum  norma  corrigere  ausit.  Manisestum  enim
esso  videtur,  occosionem  glossae  margini  adscriptae  in  co
fuisse,  duod  Abrahamus  decimus  a  Noacho  fuerit  dictus.
Omissionem  Cainani,  quac,  ut  viclimus,  nondum  probat,
Josephum  contra  Alexandrinam  sensisse,  ita  incertus  ille
accepisse  videtur,  ul  jam  exploratum  habucrit,  auctorem
a  supputationc  teztus  ebraici  non  discoessissc:  margini  itaque
  forte  primum  id  adscripsit,  quod  ipsi  cum  co,  quod
decimus  a  Noacho  fuerit  Abrahamus,  necessario  conjunctum
  esse  videbatur.  Quid  enim  mirum,  si  verba  illa  librario
  alicui  vel  patri  antiquo  fraudem  fecerint,  cum  viri,
eritices  peritissimi,  iisdem  seduci  se  paterentur,  ut,  quod
Abrahamus  decimus  a  Noacho  postremis  annis  scculi  duarti
post  diluvium  nalus  esse  feratur,  optime  eam  ob  causam
convenire  arbitrarentur,  quod  solenne  fuerit  antiquis  historicis,
  yensan  triginta  annis  acstimare.  Gravis  enim  omnino
  est  error,  in  illä  bominum  longaevitate  codem  tem-Poris
  spatio  deliniri  yensam,  duam  scquentibus  seculis:  nedue,
  si  decimus  a  Noacho  fuit  Abrahamus,  ad  decimam
Post  diluvium  gencrationem  cum  pertinere,  recte  dici
poterit.

In  omni  autem  hac  lite  potandum  est,  plures  versiones
  Graccas,  nequc  unam  Alexzandrinam  primo  jam  scculo
circumlatas  esse,  et  antiquissimos  Patrum,  antequam  omnis
  Facultas  restituendac  versionis  Alexandrinac,  laboribus
Origenianis,  eriperctur,  eo  illius  teatu  usos  fuissc,  cui
Plurima  jam  ex  alüs  crant  immixta  7).  Iniquc  igitur

I

«)sdkdcbssciträ-gozuklckitikübckdicbxx  Dolaicisclsof,øtts