290

solo  chraico  fonte  petitis  ita  coagmentavit  Josephus,  ut
una  omnium  auctoritas  esse  viderelur.  Multa  quidem  in
iis  sunt,  dunc  silentio  praciermittit;  multa  in  quibus  cireumstantias
  rerum  ita  describit,  ut  a  sonte  suo  discedat:
neminem  autem  hoc  commoveri  enistimo,  dui  meminit,
dua  arte  in  aliis  quoqdue  historiac  suac  Partibus  versatus
sit  Josephus,  et  duae  fuerit  sequentium  seculorum  luxuries
  in  augendis  et  amplificandis  iis,  quae  minus  sincera
versioni  Alexandrinae  jam  acccsscrant.  Graecus  homo,
qui  fragmenta  Estherac  reliquis  sinceris  miscuit,  setatem
rebus  narratis  longe  posteriorem  satis  co  Prodiderot,  duod
Hamanecm  Maccdonem  finzit:  Josephom,  dui  nec  in  his
rebus  narrandis  ab  ebraico  textu  oculos  plane  avertit,
nomen  gentis,  unde  in  ebraico  textu  descendisse  dicitur
Haman,  similitudine  sua  Amalelitarum  antiquissimorum
gentis  Isracliticae  hostium  admonuit.  Inde  factum  est,  ut
Amalekitam  fuisse  Hamanem  dicerct.  Somnium  Mardochaei
  (cap.  I.)  preces  ejusdem  et  Estherae  (Cap.  IV.
17.  etc.)  apud  illum  non  exstant:  neque  sunt  ca,  quibus
historicus  carere  non  potuisset  ꝰ):  sed  exempla  edicti  regü
  de  excidio  Judacorum,  et  illius,  quo  periculo  hujus
cladis  iterum  sunt  erepti,  aliaque  nonnulla,  duibus  aucta
est  narratio  apud  Graecos  7#),  ita  protulit  Josephus,  ut
duem  secutus  sit,  dubitari  non  possit.  Invema  duidem
haud  ita  pridem  paraphrasis  Chaldaica  fragmentorum

7)  Omissionis  haud  dissimills  cxemplum  ess  in  Camico  Annge,
matris  Samuelis.

7#)  Fallit  nota  Spanhemäül  (Ed.  Uaverc.  T.  I.  p.  572)  narralionem
  de  gravi  Estherae  metu  et  dellquio  nec  in  Hebrœæo  nec
in  Alexandrino  textu  extare.  Hicronymi  enim  testimonio  certum
  est,  jam  seculo  quarto  eam  in  gracco  textu  fuiese.  Opp.
Mier.  (Ed.  Vallarsi)  Tom.  IK.  col.  1386.