291

quorundam  Estherae  *),  duae  videri  posset  dubitationem
movere  aliumque  fontem  indicare,  unde  sua  desumserit.
Eadem  autem  adhuc  mutifla  nondum  illes  Partes  habet,
ad  qduarum  collationem  res  maxzimc  redit,  et  preces  illae
Mardochaci  ac  Estherac,  duas  fere  solas  affert,  ampliori
adhuc  verborum  apparatu  sunt  digeslac,  quam  apud  Ale-Jandrinos.
  Neque  vero  dubitare  licet,  annon  ctiam  ebraicus
  textus  ea  olim  habuerit,  duae  jam  in  sola  graeca  leguntur,
  ut  si  nan  ex  eo,  quem  nos  habemus,  certe  ex
suo  archepo  ebraico  hacc  omnia  haurire  potuerit  Josephus.
  Sunt  enim  pleradue  talia,  duac,  ut  Hieronymi
verbis  utar,  ex  tempore  dici  poterant  et  audiri;  sicut  solitum
  est  scholaribus  disciplinis  sumto  themate  excogitare,
quibus  verbis  uti  potuit,  qui  injuriam  Hassus  est  vel  qui
injuriam  fecit.  Origenis  duoduc  et  Ilieron)mi  testimonio
constat,  ipsorum  tempore  ab  ebraico  textu  haec  abfuisse;
duin,  si  C##  lam  babuit  asserti  sui  aucloritatem  Usscrius?,),
tam  exigua  auctoritas  scculo  sccundo  his  fragmentis  tributa
est,  ut  Theodotion,  dui  in  aliis  libris  maxime  etiam  in  Daniele
  additamenta  Graccorum  retinuerat,  eadem  in  hoc
libro  comemta  negligeret.  Cujus  rei  plane  contraria  ratio
apud  Josephum  depreheanditor,  dui,  duandusm  alias  multa
habet  ex  Daniele  desumta,  corum,  qduac  illi  apud  Alexandrinos
  accesserant,  non  meminit.

Unum  suberdst,  annon  ex  ipso  Josepho,  studiis  Grzecorum
  omnis  hinc  inde  congerentium,  ad  versionem  Ale-Jandrinam
  illa  accesserint?  Cui  vero  opinioni  nulla  er
parte  veritahs  species  conciligtur.  Primo  enim  imperitus
ille,  qui  comtam  Joscphi  graecitatem  narrationi  detraxzisse.

*

X)  Ed.  Rom.  vir.  septuagima  vir.  Dan.  pag.  434.

*)  Syntagma  de  grecna  sepiuaginta  interpr.  vers.  pag.  106.
149  *