502

jejuniom,  quod  teste  Megillath  Taanith  pag.  50.  col.  1.  in
tristissimam  rei  hujus  inauspicatae  memoriam  die  VIII.
mensis  Thebeth  constitutum  fucrit,  et  dudum  ante  Tealmuqisterum
  actatem  acerrimum  odium  inter  Palaestinenses
  et  Graecissantes  exarsissc,  historia  templi  Oniae  comprobari
  arbitratur,  nedue  fieri  potuisse,  duin  versio  alidua,
  in  gratiam  sacrorum  Grsecissantium  concinnata,  Paluestinensibus
  admodum  erosa  tuerit.

Supervacanei  autem  profecto  laboris  esset,  ea  repetere,
  duse  contra  illam  fahulam  Talmudicam,  et  duibus
inde  adjuta  est  bistoria  hujus  versionis  apud  Judaeos,  a
viris  doctissimis  dudum  optime  sunt  disputata:  quis,  si
cetera  omnia  essent  paria,  testem  tot  seculis  Posteriorem
laudobit?  Merac  autem  sunt  conjecturae,  eaeque  ad  ceteras
  Judacorum  rationes  parum  accommodatae,  cum  invidia
  templi  Lexontopolitani  ita  augetur,  ut  Palaestinenses,
quidquid  tuerit  Alecxandrinorum  Judaeorum,  sacro  odio
detestati  esse  dicantur.  Quae  tandem  conjunctio  versionis
  Graecac  cum  templo  Oniae?  Ne  in  illius  usum  confecta
  esse  credatur.  Oniac  enim  templum  integro  fere
seculo  Dost  Ptolemacum  Philadelphum,  ad  cujus  asetulem,
si  modo  duidpiam  veri  ad’iaistom  fuerit  fabulae  notissimac,
  referenda  est  versio  Pentateuchi,  regnante  Phllometore
  conditum  esse  novimus.  Nedue  sunt  en,  qusc  de
orruptione  loci  eujusdam  Esaise  (XIX,  11.  19)  tradunsus

  locum  disputationis  Flavianae  eum,  in  quo  Palacstinis  Judaeis
  versionem  Alexandrinam  non  admodum  placuisse  diximus:
  in  quo  adeo  consentlunt  viri  dockissimi,  si  ab  ils  recesseris,
  dui  cum  Vossio  Morino  aliisque  paucs,  versionem  illam
ebraico  exemplo  praeserunt,  ul  id  pro  cerio  Concessoquc  in
illa  disputalione  sumere  lichnerit.  Cet#rum,  dui  tam  vulgata
ignoret,  eum  ad  Vener.  Carpæovii  crilic.  S.  P.  II.  c.  2.  amande.  u