385

war.  L.  III.  c.  9.  sagt  er  ohne  die  geringsie  Restriktion  auf
bloße  Priester:  Ergo  dum  sanguis  tibi  infunditor  de  calice,
memineris  pro  te  sanguinem  fudisse  ex  latere,  dum  cor-Pus
  Christi  quasi  conterendum  ore  sumis,  Christum  pro
te  tribulatum  reminiscere.

(D)  Concil.  Claromont.  a.  1095.  c.  28.

Ne  quis  communicet  de  altari  nisi  corpus  separatim
ot  sanguinem  similiter  sumat,  nisi  per  necessitatem,  et
cautelam.

Paschalis  II.  Ep.  32.  ad  Pontium,  Abk.  Cluniac.

In  sumendo  corpore  et  sanguine  Domini  juzta  Cyprianum,
  dominica  traditio  servetur,  nec  ab  eo,  quod  Christus
  magister,  et  priecepit,  et  gessit,  humana  et  novella  institutione
  discedatur:  Novimus  enim  per  se  panem,  per
se  vinum  ab  ipso  Domino  traditum.  Quem  morem  sic
semper  in  sancta  Ecclesia  conservandum  doccmus,  atque
Praecipimus  praeter  in  parvulis,  ac  omnino  infirmis,
  qui  panem  absorbere  non  Dossunt.

In  diesen  letzten  Worten  liegt  auch  eine  Erklärung  der
letzten  Worte  des  oben  angeführten  Kanons  der  Clermonter  Synode,
  von  welchen  Fällen  nämlich  die  necessitas  und  cautela
zu  verstehen  sey.  Man  sieht  auch  aus  eben  denselben,  daß
es  im  Anfang  des  zwölften  Jahrhunderts  in  der  abendländischen
  Kirche  noch  gewöhnlich  war,  den  Kindern  das  Abendmahl
  zu  geben.

(E)  Anselmus  Epp.  L.  IV.  u.  107.  (Ed.  sccunda  Gerberoni)
  pag.  453.

Non  tamen  intelligendum  est,  duod  in  sanguinis  acceptione
  solam  animam  non  etiam  corpus  vel  in  acceptione
  corporis  solum  corpus,  non  ctiam  animam  suscipiamus:
  sed  in  acceptionc  sanguinis  totum  Christum  Deum
et  hominem,  et  in  acceplionc  Corporis  similiter  totum  ae-Spittlers

  sämmtl.  Werre  VIII.  B.  25