413

mus  defensor  fuit  Vallarsius,  alios  audiamus,  qui  Chronicon
  Eusebü  a  veteribus  tantopere  depraedicatum  dudum
berüsse,  eadue,  duae  sctatem  nostram  tulerunt  vel  epitomen
  vel  tabulas  c  naufragio  servatas  esse,  multis  argumentis
  contendunt.  Favent  huic  opinioni  et  loca  quaedam
  vetcrum,  et  ipsa,  ut  videtur,  Chronici  nostri  ratio
accuratius  exposita.  Ipse  enim  Hicronymus,  a  quo  certa
et  cxplorata  librorum  Eusebii  notitia  expectari  potest,  in
Catalogo  virorum  illustrium  Chronicorum  Canonum
omnimodam  historiam  ejusque  epitomen  quandam
  Enuschio  tribuit,  tantaque  fuit  hac  in  re  illius  auctoritas,
  ut  nemo  sit  veterum,  qui  non  ad  memoriam  Chronici
  Euschiani  delatus  ex  ore  illius  repeteret,  duse  optime
  ab  co  peti  posse  videbantur.  Adjuncta  sunt  a  multis,
  ut  omnia  sibi  mutuo  respondere  vidcantur,  huic  loco
Hieronymiano  ca,  quae  supra  cx  ipso  Eusebio  altulimus,
et  omnimo  dac  historiae  nominc  depraedicata,  quae
libello  priori,  tanduam  materia  futuro  operi  digerenda,
a  se  Parata  esse  gloriatus  est  Euschius.  Ita  tandem  et
suus  honos  Euschio  redditus  et  laudes  veterum  a  levitate
duadam  vindicatac,  et  fata  libri  obtime  explicata  ac  extra
omnem  controversiam  posita  esse  videntur.  Quodsi  enim
epitomen  tantum  habemus  oberis  illius  majoris,  quo  summas
  veterum  laudes  meritus  est  Eusebius,  si  nec  ipsa
ctiam  hacc  cpitome,  ab  injuria  temporum  Penütus  illibata,
ad  nostras  manus  Pervenit,  si  forte  ca  tamum,  quorum
usus  quotidianus  fuisse  videbatur,  huic  breviario  ab  auctore
  sunt  inserta,  si  multa,  duac,  in  breviario  temere
bosita,  sagaciori  harum  rerum  arbitro  displicent,  in  majori
  illo  opere  omnimodae  historiae  justis  auctorum  testimonüs
  erant  munita:  habemus  sanc,  qucd  temporum  librariorumque
  injuriam  doleamus,  novoque  iterum  constat