419

alienum  esse  videatur,  libros  de  Praep.  Evang.  ante  Chronicon
  jam  editos  eandemque  passim  materiam  tractantes,
duae  in  priore  Chronici  parte,  fuit  exposita,  nunquam  in
ipso  Chronico  vel  obiter  esse  allegatos,  cum  tamen  loca
auctorum  in  Chronico  allegatorum  ea  ubertate  in  illis
libris  afferantur,  ut  hi  quasi  commentarü  vices  sustinere
iadicemque  Chronici  epplere  videontur.

Quameunque  autem  opinionem  in  constituendo  tem-Pore,
  quo.  Chronicon  Eusebianum  editum  sit,  secutus  fueris,
  ad  explicanda  doctissimorum  veterum  auctorum  testimonia
  haud  Darum  javabit  observasse,  quantum  vel  sola
hujus  operis  exterior  forma  unanimem  illum  laudantium
Consensum  ercitaverit.  Tot  lincae  inter  se  invicem  erant
ductac,  tot  numeri  adscripti  et  ipsa  etiam  colorum  varietate
  Gistincti,  ut  judice  Hieronymo  paene  difficilius  fuerit,
ordinem  legendi  discere,  duam  ad  notitiam  lectorum  pervenire.


Utraque  igitur  opinione,  duarum  altera  nullam  praeeihyam
  Partem  hujus  Chronici  deesse,  altera  solam  epitomen
  servatam  esse  continetur,  haud  temere  rejecta,  lubenter
  üs  accedo,  quae  doctiss.  Hier.  de  Prato  ita  opinabatur,
  ut  Darum  de  veritate  aberrare  videretur,  dvamduam
  nec  ca  sit  illius  obinio,  ut  integra  accipi  omnisque
rerum  testiumque  dissensus  ex  ea  explicari  possit.  Prologum
  enim  aliquem  vel  priorem,  si  ita  dicere  mavis,
Chronici  partem,  qua  periodum  a  prima  mundi  aetate  ad
Abrahami  usque  tempora  Eusebius  tractavit,  penitus  periisse,
  operique  reliquo,  ceterum  plane  illaoso,  dussi  caput
truncatum  videri,  tot  argumentis  consirmavit,  ut  et  aequo
cuique  lectori  satisfecisse,  et  partis  amissae  desiderium
multum  lenivisse  existimandus  sit.  Quaecunque  enim
fragmenta  Chronici  Eusebiani  apud  Georgium  eliosve  ve-.

  27  *