428

dua  apud  eum  habeamus  congesta,  quae,  si  non  diligentiam
  doctrinamve  ejus  comprobant,  vestigia  tamen  aperiant,
  quae  ad  illa  antiquitatis  adyta  deducunt,  de  quorum
thesauris  tam  parum  constat.

In  duo  cxamine  subtiliter  institnendo  primum  ea
omnia  loca  Chronici  Eusebiani,  quae  Hieronymi  manum
produnt  et  ab  interprete  haud  verecundo  adjecta  esse  videntur,
  religiose  sunt  sejungenda  *),  dein  nec  iis  videtur
  esse  immorandum,  quac  inde  ab  Herodoti  asetate  aut
inde  a  novo  lllo  seculo  Alexandri  Magni  in  chronico  Eusebiano
  occurrunt.  Quis  enim  in  illo  optimorum  auctorum
numero,  qduos  inde  ab  hoc  tempore  habemus,  rivulos
Euschüt  consecketur,  cum  sontes  adire  liceat?  Quis  banc
posteriorem  Chronici  partem  aliter  tractaveril,  quam  ut  ex
collatione  illius  cum  Pracstantissimis,  qui  adhuc  enxstant,
illorum  temporum  scriptoribus,  dnalemcunque  conjecturam
Copiat,  duid  sperandum  vel  timendum  sit  de  priori  illa  parte,
cujus  fontes  nobis  ipsis  cognoscere  haud  contigit?  Quodnam
  enim  fuerit  judicium  scriptoris  in  deligendis  iis,  duac,
tabulae  chronologicae  erant  inscerenda,  duo  ingenio  valoerit
  in  gendis  epochis,  quam  curam  habuerit  accuralioris
  rei  chronologicae,  ex  en  prolecto  parte  libelli  op-*)

  Quœ  Hieronymi  sunt,  facile  dignosci  possunt.  Quis  enim

aactorem  Paradium  (v.  annum  acre  Abraham.  767)  Eusebio
  tribuerit?  In  antiquiorihus  pauca  et  fere  en  tantum  adjecit,
  si  dua  sunt  Romante  historig  uberius  tradita.  Num  laterculum
  acrie  Abrahamiticm  addiderit,  recte  dubitari  potest,
cum  Eusebius  in  textu  suo  calculos  interdum  ita  subducat,  ac
si  laterculus  ille  abessel.  Quid  enim  summam  annorum  aerse
Abrahamiticee  in  textu  interdum  memoravit,  si  eam  laterculus
adjectus  cuivis  allento  lectori  ostenderlt  ?