428

Constat  igitur,  et  ex  universa  illorum  temporum  ratione
  admodum  probabile  sit,  quemnam  ·  in  condenda  chronologia
  sacra  auctorem  sccutus  sit  Eusebius,  neque  cliam
adeo  diflicile  crit,  vestigie  persedui,  quae  ad  eos  deducunt,
  ex  quibus  plurimae  historiae  gentilium  narrationes
hausisse  seriemqdue  chronologicam  accepisse  vidcatur.
Quamduam  cnim  irreparabili  eorum  jactura  fecta,  qui
ante  Eusebium  tale  opus  chronologicum  susceperunt,  nulla
fere  spes  sit,  eum  forte  auctorem  detegendi,  cujus  lectio
ususque  tale  otium  fecisse  videatur  Eusebio,  ut  fontes
ab  ipso  interdum  nominatos  raro  ipse  eliam  adire  coactus
  fnerit,  ea  tamen  supersunt  in  ipso  opere  vestigia,  ut
si  non  eum,  cujus  rivulos  sectatus  est  Eusebius,  certe
fontes,  ex  quibus  rivuli  illi  prolluxerint,  detegere  liccat.

Haut  pauca  huc  spectantia,  me  quoque  non  monente,
docto  lectori  oecurrunt,  si  indicem  auctorum  ab  ipso  Eusebio
  allegatorum,  accuratius  duidom  congestum,  duam
dui  est  apud  Vallarsium,  solerti  animo  perlustraverit,  sejunctisque
  üs  quos  docta  quadam  jactitantia  vel  sola  ne-Cessitate
  loci  alicujus  magis  nominasse  duam  testes  adbiboisse
  videtur,  reliquorum  aetatem,  lilterss,  sidem,  quantum
  quidem  in  illis  scriptoribus  licet,  pensitaverit.  Hujus
  autem  generis  testimonia,  quse  nec  praccipuum  chronici
  fontem  indicare  nec  certam  jodicandi  occasionem
Praebere  videntur,  sunt  seduentia;

Locus  Platonis  ex  Timaeo  citatus  in  decade  210

aeras  Abrabamiticee.  Alius  ejusdem  locus  in  decade
  490  allegatus,  ut  explicatio  fabulae  de  Hymaxime

  tueri  voluit,  qucd  Enusebius  chronologiam  ebreei  textus
  secutuas  sit.  Queœ  Hier.  de  Prato  in  comtrartam  partem
disputavic  v.  1.  c.  p.  229  Su.  242  egd.