I.  Europa.  630  35.  Großbritannien  und  Irland.

suis  de  nobis  et  heredibus  nostris.  Si  quis  comitum  vel  baronum  nostrorum  sive  aliorum,
tenentium  de  nobis  in  capite  per  servitium  militare,  mortuus  fuerit,  et  cum  decesserit,
heres  suus  plene  aetatis  fuerit,  et  relivium  debeat,  habeat  hereditatem  suam  per
antiquum  relevium,  scilicet  heres  vel  heredes  comitis  de  Baronisa  comitis  integra  per
Centum  Libras,  heres  vel  heredes  baronis  de  Baronia  integra  per  Centum  Libras,  heres
vel  heredes  militis  de  feodo  militis  integro  per  Centum  Solidos  ad  plus,  et  qui  minus
debuerit,  minus  det,  secundum  antiquam  consuetudinem  feodorum.  Si  autem  heres
alicujus  talium  fuerit  infra  etatem  et  fuerit  in  custodia,  cum  ad  etatem  pervenerit,
habeat  hereditatem  suam  sine  relevio  et  sine  fine.  Custos  terre  hujusmodi  heredis,
qui  infra  etatem  fuerit,  non  capiat  de  terra  heredis  nisi  rationabiles  exitus  et  rationabiles
consuetudines  et  rationabilia  servitia  et  hoc  sine  destructione  et  vasto  hominum  vel
rerum.  Et  si  nos  commiserimus  custodiam  alicujus  talis  terre  vicecomiti  vel  alicui  alii,
qui  do  exitibus  illius  nobis  respondere  debeat,  et  ille  destructionem  de  custodia  fecerit
vel  vastum,  nos  ab  illo  capiemus  emendam,  et  terra  committatur  duobus  legalibus  et
discretis  hominibus  de  feodo  illo,  qui  de  exitibus  respondeant  nobis  vel  ei,  cui  608
assignaverimus.  Et  si  dederimus  vel  vendiderimus  alicui  custodiam  alicujus  talis  terre,
et  ille  destructionem  inde  fecerit  vel  vastum,  amittat  ipsam  custodiam  et  tradatur
duobus  legalibus  et  discretis  hominibus  de  feodo  illo,  qui  similiter  respondeant  nobis
sicut  predictum  est.  Custos  autem  quamdiu  custodiam  terrae  habuerit,  sustentet
domos,  parcos,  vivaris,  Stagna,  Molendina,  et  cetera  ad  terram  illam  pertinentia  de
exitibus  terre  ejusdem,  et  reddat  heredi  cum  ad  plenam  etatem  pervenerit,  terram  suam
totam  Instauratam  de  carrucis  et  waignagiis  secundum  quod  tempus  waignagiüi  exiget,
et  exitus  terre  rationabiliter  poterunt  sustinere.

Heredes  maritentur  absque  disparagatione  ita  quod,  antequam  contrahatur
matrimonium,  ostendatur  propinquis  de  consanguinitate  ipsius  heredis.  Vidua  post
mortem  mariti  sui  statim  et  sine  difficultate  habeat  maritagium  et  hereditatem  suam,
nec  aliquid  det  pro  dote  sua  vel  pro  maritagio  suo,  vel  hereditate  sus,  quam  hereditatem
  maritus  suus  et  ipsa  tenuerint  die  obitus  ipsius  mariti,  et  maneat  in  domo
marti  sui  per  quadraginta  dies  post  mortem  ipsius,  infra  quos  assignetur  ei  dos  sua.
Nulla  vidua  distringatur  ad  se  maritandum  dum  voluerit  vivere  sine  marito,  ita
tamen,  quod  securitatem  faciat,  quod  se  non  maritabit  sine  assensu  nostro  si  de  nobis
tenuerit,  vel  sine  &amp;assensu  domini  sui,  de  quo  tenuerit,  si  de  alio  tenuerit.  Neo
nos  nec  ballivi  nostri  saisiemus  terram  aliquam  neo  redditum  pro  debito  aliquo  quamdiu
catalla  debitoris  sufficiunt  ad  debitum  reddendum,  nec  plegii  ipsius  debitoris  distringantur,
  quamdiu  ipse  capitals  debitor  sufficit  ad  solutionem  debiti:  et  si  capitalis
debitor  defecerit  in  solutione  debiti  non  habens,  unde  solvat,  plegii  respondeant  de
debito,  et  si  voluerint,  habeant  terras  et  redditus  debitoris,  doneo  sit  eis  satisfactum
de  debito,  quod  ante  pro  eo  solverint,  nisi  capitalis  debitor  monstraverit,  se  esse  quietum
inde  versus  eosdem  plegios.  Si  quis  mutuo  ceperit  aliquid  a  Judeis  plus  vel  minus
et  moriatur,  antequam  debitum  illud  solvatur,  debitum  non  usuret  quamdiu  heres
fuerit  infra  etatem  de  quocunque  teneat;  et  si  debitum  illud  inciderit  in  manus  nostras,
nos  non  capiemus,  nisi  catallum  contentum  in  carta.  Et  si  quis  moriatur  et  debitum
debeat  Judeis,  uxor  ejus  habeat  dotemsuam  et  nihil  reddat  de  debito  illo,  et  si  liberi