4 Goettingen, Universitäts -Bibliothek
mit den alten Scholien und mit wenigen Noten; z.B. zu 66 “de his
oraculis plura in nostris castigationibus ad Stephanum E9v1x0yY0apo»
dieturi sumus in voce Zoc, ubi eadem oracula refert Stephanus’; demnach
stammen auch diese Noten von Salmasius. S.143—148 ’Ex
TO» nalaıor ErLYVapar. dvadnuarırza Erıyoduuarea; diese Inschriften
(= C. I. Gr.6012b. Smet.23, 14. 6002 etc.) scheinen von Salmasius
hauptsächlich aus Gruter gesammelt zu sein. 5.148 Aenigmata
(14, 105—111. 5. 8. 9. 10). S.150 Epigrammata avexdor« ex iisdem
membranis . .. post Joannis &xpoaoır (15, 1. 2. 9. 11—14; 9,400. 180;
15, 18—20; 14, 124. 136.140). 98.155 Epigrammata Xoiotiarıxd eX
vetustis membranis (1, 30. 117. 119—123; 15, 283—40. 3. 15—17. 1,
122). S.164 “Epigr. christ., quae ed. L. A. Muratorius Anecd. gr.
2.1709. immutata in nostris codieibus inveniuntur (VILL, 112. 15—18.
30—36); die Noten sind also wohl von Buhier. 58.167 — 170,
186— 189 Epigrammata a Planude mutilata ex vetustissimis membranis
restituta. 5.171 Theodori Prodromi almıyua es Tv
vepeinv “vleos Tuet£gov’, 4 Disticha. Eiusdem in hortum “ro0xvipor
ayaı’, 53 Trimeter, gedruckt in Prodromi epigrammata 1536 Bl. & 3.
S.175 Epigramme aus dem 5.—9. Buche der Anthol. (V, 96.99...
IX, 601. 600). 8.181—186 Anthol. IV, 3; mit Noten, die sicher von
Salmasius sind. Aus Brunck’s Bibliothek.
Philol.5 1488. zu 0,185:0,15. 18. Jahrh.
“Epigrammata Graeca inedita e bibliotheca Palatina, descripta
Oxonii 2.1746 ex apographo bibl. Bodleianae D. 4. 11, quod olim fuit
Justi Ryckwaert, postea Ed. Bernardi. praemittitur Jos. Scealigeri epist.
247°. 8.1 Buch XU, fast vollständig. S.50: XIH. 8.56: IV, 4.
Dann Epigramme des V., 8.85 des Vl., S.120—136 des VII. Buches
(zuletzt VII, 428.430). In der parallelen Leipziger Handschrift, aus
der Reiske 1754 den 8.56—136 unserer Hft. entsprechenden Text
edirt hat, stehen dieselben Randnoten, in denen auch Heinsius erwähnt
wird. S.136: IV,1.2. XV, 1—20 (= Reiske 625—647). S.145
Inschriften (Reiske 648 — 650; vgl. Cod. philol. 4 S.143— 148; dazu
Corp. Inser. Gr. 6862). S.147 Lat. Übersetzung von 5 Epigrammen.
1794 in Deventer gekauft.
Philol.6 32 Bl. (Bl.1—28 zu 0,20 : 0,16; B1l.29— 32
zu 0,30:0,21). 1754 und 17. Jahrh.
I.) Bl.1--28: "Epigrammata exscripta (a.1758) ex codice bibliothecae
Dresdensis, qui sumtus est ex eclogis anthologiae Isaci Vossii.
notas hie adscriptas in codice reperi’. Zuerst 42 Epigramme von
Straton, dann 43—68 von Meleager, 69—109 von Verschiedenen,
110—126 üdnra za adeorore; dann 11, 27; Fragmente der Sappho;
7,81. 9, 259. Die meisten Epigramme sind aus dem 12. oder 5. Buche,
einige aus andern Büchern genommen. Falsch ist die Beschreibung
dieser Hft. bei Jacobs, Anthol. Graeca IX-I, II p. XV “Continet
epigrammata 130, cx musa pucerili Stratonis omnia, quorum partem
Klotzius (Straton, 1764) ex schedis Vinariensibus edidit’.
11.) B1.29—32 “Folgende Epigrammata sind aus der Anthologia
Palat. hergenommen, welche jetzt im Vatican zu Rom befindlich ist.
Die beigesetzten Nummern derer Seiten gehen auf das Original selbst’.