94 XI. Statuta Petri 1460.
factiones plenarie eompellat etiam per eensuras ceeelesiastieas coneruas
et eonvenientes. Si autenm aliquis de crimine aut exeessu
accusator apparuerit, procedere possit et valeat iuxta modum statuti
proxime supra editfi.
Kap. 4. Item quod prepositus modernus et ommes sul suceessores
nullas alicnaciones rerum ceelesie immobilium magnarım
vel parvarım aliquatenus faciant sive locando ad longum fempus
sive pignorando, vendendo vel in empbiteosim® de novo eoncedendo,
nisi de eonsensu sui capituli ecelesie prediete vel ımaioris partis
eiusdem, neque eeiam mobilium rerum notabilis quantitatis
distrahat, donet aut alienet quacumque ex causa preter consensum
supradietum.
Kap.5. Item quod prepositus tam presens quanı futurus quicumque
pro nulla persona cuiuseunque condicionis fuerit se prineipalem
debitorem aut fideiussorem constituat aut literas obligacionis
donet aut debita notabilia et preposituram gravantia contrahat
quocumque pretextu nisi ex evidenti, utili ct necessaria causa
ipsius ecelesie et de consensu capituli sui predicti.
Kap. 6. Item quilibet prepositus tam nunc existens quam in
futurum preficiendus, quamprimum eonfirmacionem obtinuerit a sede
apostolica et antequam se de administracione rerum cecelesie intromittat,
in loco capitulari decano et capitulo capitulariter CONgTegatis
in presencia notarii publiei et testium infraseriptum iuramentum
prestare debebit et teneatur contradiccione qualibet cessante
neque alias ad administracionem admittatur aut pro preposito habeatur
nisi iuramento huiusmodi sponte prestito:
— —— ——_
n) Dus Oriy. hat: emphitrosim (ste).
b) 50 das Original; obligatorias die heniizten Kopien.
Kap. 4. Verbot der Verädusserung des (unbeweglichen und wertvollen
beweglichen) Kirchenvermügens durch den Propst ohne Konsens des Kapitels.
Die Sache bildete eine heständige Sorge der kirchlichen Geselzgebung ; vgl.
Sügmäller KR. 5. 877 f. Die Statuten der ersten Diözesansynode Peter zon
Schaumbergs forderte unter Androhung der ipso facto eintretenden Exkommunikalion
und des Interdikts den bischöflichen Konsens zu ciner Veräusserung
(Steiner I, 107 cayı. 16 = Mon.Bo. XVI, 616 cap. 15). Aus demselben Grund
wird in Kap. 5 bei Aufnahme riner Schuld oder Bürgyschaftsleistung die Zustimmung
des Kapitels verlangt.
EL
hd
10
15
20