R
oe,
1
ed
15
us
20)
30)
X. Anfechtunz und \Widerruf der Umwandlung. 73
ordinis petieio eontinebat, ipsius monasterii status immutacio huinsmodi
de regulari ad seenlarem statum eanonicorum repugnat proeuldubio
inmstitutis, presertim cum monasteria ct loca regularıa
huiusmodi ad ascensum reformari et ordinari debeant pocius quam
ad deseensum et persone que se dudum in eo voto solemni astrinxerant
[ad laxiorem modum vivendi permissione quidem invitate] *
a Deo, a voto predieto, eastitatis «quoque et obedieneie diseiplina
deviaverint, ut non modo que monacho et regularibus, verum cejanı
laicalibus personis interdieta fore nosenntur perpetrare minimne reformident,
verum eeiam contineneie premisse ae ceeiam abstineneie
aliisque virtutibus postergatis et spiritualium doetrina seposita lailiter
vivere, vestibus sumptuosis et caleeis rostratis uti non erubescant
in animarım suarım perieulam, religionis obprobrium et
seandalum plurimorum.?) Nos igitur attendentes premissa in
divine imaiestatis offensam ac monasterii et ordinis predietorum
ienominiam et detrimentum non modieum redundare ac propterea
ipsis monachis ad statum secularem redactis parari interitum ad
ehennam et penam, volentes ea que eallidis suggestionibus aliquormm
per eundem predecessorem improvide concessa sunt ad
statııın debitum revocare, huiusmodi supplieaeionibus inelinati suppressionem
dignitatis abbacialis et ordinis sancti Benedieti in
monasterio prefato ae illius in ceclesian collegiatam eum prepositura,
dignitatibus, eanonieatibus, prebendis erectionem, instituciones
qnoque dignitatum secularium, canonicatnum et prebendarum, reli-5
qmorum quoqne benefieiorum In eadem ac ipsius statuta et ordinaeiones
et litteras insertas predietas cum omnibus et singulis in eis
eontentis elausulis neenon processus habitos in eisdem et quecunque
inde seeuta anetoritate apostolica tenore preseneiun
revoeamus, cassamus, Irmitamus et annullamıs ae pre nullis,
eassis et infeetis penitus haberi decernimus et mandamıus,
a) Das in eckige Klammern tseselzte bloss in b.
') Die schweren Beschuldigungen, die der Papst hier gegen dir sükularisierten
Mönche erhebt, künnen wegen ihrer Allgemeinheit und ihrer verdächtigen
Quelle — sie beruhen offenbar auf ganz einseitiger Information von Seiten des
Benediktinerordens (und der Bursfelder Kongregation?) — nicht als verbürgt
gelten: sie erinnern — nicht zu ihrem Vorteil — stark an die spüteren Anklagen
eines Trithemius, deren Glaubwürdigkeit gewichtigen Bedenken unterliegt.
Immerhin sind Fälle von Konkubinat unter der Illwanger Stiftsgeistlichkeit
in der 2. Hälfte des 15. Jahrhunderts bezeugt (WVjh. 1908, 5. 1930), während
die Klagen über unpassende, weltliche Kleidung der Kleriker in derselben Zeit
allenthalben laut wurden.