Contents : Württembergische Geschichtsquellen. Zehnter Band. (10)

R
oe,

1

ed

15

us

20)

30)

X.  Anfechtunz  und  \Widerruf  der  Umwandlung.  73

ordinis  petieio  eontinebat,  ipsius  monasterii  status  immutacio  huinsmodi
  de  regulari  ad  seenlarem  statum  eanonicorum  repugnat  proeuldubio
  inmstitutis,  presertim  cum  monasteria  ct  loca  regularıa
huiusmodi  ad  ascensum  reformari  et  ordinari  debeant  pocius  quam
ad  deseensum  et  persone  que  se  dudum  in  eo  voto  solemni  astrinxerant
  [ad  laxiorem  modum  vivendi  permissione  quidem  invitate]  *
a  Deo,  a  voto  predieto,  eastitatis  «quoque  et  obedieneie  diseiplina
deviaverint,  ut  non  modo  que  monacho  et  regularibus,  verum  cejanı
laicalibus  personis  interdieta  fore  nosenntur  perpetrare  minimne  reformident,
  verum  eeiam  contineneie  premisse  ae  ceeiam  abstineneie
aliisque  virtutibus  postergatis  et  spiritualium  doetrina  seposita  lailiter
  vivere,  vestibus  sumptuosis  et  caleeis  rostratis  uti  non  erubescant
  in  animarım  suarım  perieulam,  religionis  obprobrium  et
seandalum  plurimorum.?)  Nos  igitur  attendentes  premissa  in
divine  imaiestatis  offensam  ac  monasterii  et  ordinis  predietorum
ienominiam  et  detrimentum  non  modieum  redundare  ac  propterea
ipsis  monachis  ad  statum  secularem  redactis  parari  interitum  ad
ehennam  et  penam,  volentes  ea  que  eallidis  suggestionibus  aliquormm
  per  eundem  predecessorem  improvide  concessa  sunt  ad
statııın  debitum  revocare,  huiusmodi  supplieaeionibus  inelinati  suppressionem
  dignitatis  abbacialis  et  ordinis  sancti  Benedieti  in
monasterio  prefato  ae  illius  in  ceclesian  collegiatam  eum  prepositura,
  dignitatibus,  eanonieatibus,  prebendis  erectionem,  instituciones
qnoque  dignitatum  secularium,  canonicatnum  et  prebendarum,  reli-5

  qmorum  quoqne  benefieiorum  In  eadem  ac  ipsius  statuta  et  ordinaeiones

  et  litteras  insertas  predietas  cum  omnibus  et  singulis  in  eis
eontentis  elausulis  neenon  processus  habitos  in  eisdem  et  quecunque
  inde  seeuta  anetoritate  apostolica  tenore   preseneiun
revoeamus,  cassamus,  Irmitamus  et  annullamıs  ae  pre  nullis,
eassis  et  infeetis  penitus  haberi  decernimus  et  mandamıus,

a)  Das  in  eckige  Klammern  tseselzte  bloss  in  b.

')  Die  schweren  Beschuldigungen,  die  der  Papst  hier  gegen  dir  sükularisierten
  Mönche  erhebt,  künnen  wegen  ihrer  Allgemeinheit  und  ihrer  verdächtigen
Quelle  —  sie  beruhen  offenbar  auf  ganz  einseitiger  Information  von  Seiten  des
Benediktinerordens  (und  der  Bursfelder  Kongregation?)  —  nicht  als  verbürgt
gelten:  sie  erinnern  —  nicht  zu  ihrem  Vorteil  —  stark  an  die  spüteren  Anklagen
  eines  Trithemius,  deren  Glaubwürdigkeit  gewichtigen  Bedenken  unterliegt.
Immerhin  sind  Fälle  von  Konkubinat  unter  der  Illwanger  Stiftsgeistlichkeit
in  der  2.  Hälfte  des  15.  Jahrhunderts  bezeugt  (WVjh.  1908,  5.  1930),  während
die  Klagen  über  unpassende,  weltliche  Kleidung  der  Kleriker  in  derselben  Zeit

allenthalben  laut  wurden.