Full text : Gesetz- und Verordnungsblatt für das Königreich Sachsen vom Jahre 1855. (21)

150  XVII.  Chorordnung  Albrechts  I.  (1496?).

eogantur  exire  de  eodem  stallo  seu  sede.  Sed  in  eundo  processionibus
  et  stationibus  servandis  sen  in  faciendo  oblationes  ad  altaria
in  missis  maloribus  festis  et  pro  defunctis  dominus  prepositus,
canonieci  presbyteri,  diaroni  et  subdiaconi  capitulares  iuxta  eorum
senium  in  prebenda,  postea  predieator,  eanoniei  provisores,  domieelli
presbyteri,  diaconi  ct  subeiaconi,  viearii  et  levitae;  «domicelli  vero®
in  minoribus  ordinibus  constituti  in  aliquo  universali  studio  si  moram
traxerint  sen  feeissent,  sedem  habeant  post  levitas  et  ordinem  sie
observant®  similiter  ct  in  stationibus,  processionibus  et  oblationibus
habendis  ae  faciendis.  Alii  vero  domicelli  et  in  minoribus  constitufi,
  qui  non  steterunt  in  aliqua  wuniversitate,  stant,  procedunt  ct
in  oblationibus  faciendis  post  singulas  personas  et  apıd  scholares,
donee  saeris  in  ordinibus  ordinati.

(4)  Statuimus,  quod  nullus  presumat  induere  cappam  choralem
variam  !)  super  cappam  choralem  sen  mandellam  «dempto  reverendissimo
  domino  nostro  preposito.

(5)  Statnimus  et  ordinamus,  quod  tempore  pascali  daminieis
diebus  iunior  eanonieus  domicellus  ferat  seu  portet  aspersiolum®
in  processione.

(6)  Ordinamus  mandamusque,  quatenus  ommis   sibilacio,  ®
irrisio,  vexatio  strepitusque  in  «horo  infra  divina  eesset.  ®)

(7)  Statuimus  et  ordinamus,  quod  [ineeptio  matutinorum]  ®
in  summis  festivitatibus  et  in  festis  plenum  oftieium  habentibus  ac
aliis  a  deeano,  eustode,  scolastico,  eanonico  aut  provisore  inoffic[ie]tur
et  regatur.  Volumus  ut  omnes  viearti  et  levite  invitatorium  eanentes
  eirea  Jibrum  aut  feriatis  diebus  in  suis  stallis  usque  ad  inceptionem
  primi  psalmi  nocturni  stent.  Exigente  tamen  causa  tam  canoniei
  quaın  provisores  ex  iussu  deeani  aut  locum  eius  tenentis  eantando
astare  ipsis  vicarlis  et  levitis  non  tantum  invitatorium,  sed  etiam

A  en  og

a)  domicelli  vero  nur  in  A  und  apäter  eingefiigt,  aber  sicher  richtig.

b)  post  levitas—observunt  fehlt  in  B.

cı  aspergiolum  4,

d)  sibilacio]  fabulucio  3  und  npitere  Finfügung  in  A,

e)  incuptis  matutinis  Zar,

f}  inofflclatur  A,  inoffientur  B.

')  Gemeint  ist  damit  wohl  die  aus  der  mittelalterlichen  cappa  choralis  hervorgegangene
  und  im  offiziellen  Sprachgebrauch  noch  heute  diesen  Namen  führende
cappa  magna  (von  roter  Farbe),  ein  ausgeichnendes  Vorrecht  der  Bischüfe  und
Prälaten;  vgl.  Braun,  Die  liturgische  Gewanduug  $.  352  ff.  —  Mandella  Aier
offenbar  —=  cappa  choralis;  Ducange-Favre  V,  234  hat  mantellum  (vgl.  mantum
und  Ähnliche  Formen)  =  casula.

)  Vol.  Statuta  Petri  cap.  24  und  25.

10

15

25