150 XVII. Chorordnung Albrechts I. (1496?).
eogantur exire de eodem stallo seu sede. Sed in eundo processionibus
et stationibus servandis sen in faciendo oblationes ad altaria
in missis maloribus festis et pro defunctis dominus prepositus,
canonieci presbyteri, diaroni et subdiaconi capitulares iuxta eorum
senium in prebenda, postea predieator, eanoniei provisores, domieelli
presbyteri, diaconi ct subeiaconi, viearii et levitae; «domicelli vero®
in minoribus ordinibus constituti in aliquo universali studio si moram
traxerint sen feeissent, sedem habeant post levitas et ordinem sie
observant® similiter ct in stationibus, processionibus et oblationibus
habendis ae faciendis. Alii vero domicelli et in minoribus constitufi,
qui non steterunt in aliqua wuniversitate, stant, procedunt ct
in oblationibus faciendis post singulas personas et apıd scholares,
donee saeris in ordinibus ordinati.
(4) Statuimus, quod nullus presumat induere cappam choralem
variam !) super cappam choralem sen mandellam «dempto reverendissimo
domino nostro preposito.
(5) Statnimus et ordinamus, quod tempore pascali daminieis
diebus iunior eanonieus domicellus ferat seu portet aspersiolum®
in processione.
(6) Ordinamus mandamusque, quatenus ommis sibilacio, ®
irrisio, vexatio strepitusque in «horo infra divina eesset. ®)
(7) Statuimus et ordinamus, quod [ineeptio matutinorum] ®
in summis festivitatibus et in festis plenum oftieium habentibus ac
aliis a deeano, eustode, scolastico, eanonico aut provisore inoffic[ie]tur
et regatur. Volumus ut omnes viearti et levite invitatorium eanentes
eirea Jibrum aut feriatis diebus in suis stallis usque ad inceptionem
primi psalmi nocturni stent. Exigente tamen causa tam canoniei
quaın provisores ex iussu deeani aut locum eius tenentis eantando
astare ipsis vicarlis et levitis non tantum invitatorium, sed etiam
A en og
a) domicelli vero nur in A und apäter eingefiigt, aber sicher richtig.
b) post levitas—observunt fehlt in B.
cı aspergiolum 4,
d) sibilacio] fabulucio 3 und npitere Finfügung in A,
e) incuptis matutinis Zar,
f} inofflclatur A, inoffientur B.
') Gemeint ist damit wohl die aus der mittelalterlichen cappa choralis hervorgegangene
und im offiziellen Sprachgebrauch noch heute diesen Namen führende
cappa magna (von roter Farbe), ein ausgeichnendes Vorrecht der Bischüfe und
Prälaten; vgl. Braun, Die liturgische Gewanduug $. 352 ff. — Mandella Aier
offenbar —= cappa choralis; Ducange-Favre V, 234 hat mantellum (vgl. mantum
und Ähnliche Formen) = casula.
) Vol. Statuta Petri cap. 24 und 25.
10
15
25