284

Duo,  et  quod  excurrit,  secula  inde  ab  Henrici  l.  temporibus
  labumur,  nec  dua  ulla  civitas  Saxoniae  vel  Thuringiac,
  cujus  origo  faventibus  veterum  historicorum  sulfragüs
  ab  instituto  Regis  Henrici  repetenda  viderctur,
caput  suum  ita  extulit,  ut  vel  commerclüs  vel  civium  suorum
  frequentia  vel  jurium  suorum  amplitudine  multum
valuisse  dici  possct.  Rhenanas  autem  civitates,  quibus
nec  regis  alicujus  studium  nec  talis  causa  profuit,  ad
duam  primordia  civitatüm  Saxonicarum  referuntur,  post
medium  seculi  undecimi  ad  eam  jam  animorum  opumve
vim  pervenisse  videmus,  ut  magna  pars  essent  rerum  sub
Henrico  IV.  gestarum.

Concussa  fuit  sub  hoc  Rege  maximis  motibus  universa
  Saxonis,  nec  una  tantum  ratione  compulsi,  Saxonibus
Pro  libertate  sua  pugnantibus,  Thuringi  se  junzerunt.
At  ne  una  quidem  vel  hujus  vel  illius  gentis  civitas,  si
non  Primas,  certe  secundarias,  harum  litium  partes  tuebatur,
  adeoque  obscura  est  his  ipsis  temporibus  memoria
omnium  rerum  ad  illas  spectantium,  ut  loca  tantum  nominentur,
  nunduam  vero  actores.  Quis  autem  talem  earum
  tenuitatem,  primordiis  jam  sub  rege  Lenrico  I.  positis,
  duchus  fere  seculis  post  primordia  illa  jam  elapsis
adeo  illustrem,  justo  causarum  ordine  explicandam  in  se
suscipiat,  cum  hoc  ipso  CI.XXX  annorum  intervallo  nulla
res  acciderit,  quae  incrementis  rerum  ab  Henrico  coeptarum
  damnosa  fuisse  videretur,  multa  autem  eaque  gravissima
  in  hoc  uno  amice  conspirantia  appareant,  ut
nova  accessio  üs  sieret,  quac  primum  fundamenti  loco
Posuit  Henricus.

Ugrorum  devastationes  repressae;  Normannorum  incursiones
  inde  ab  aliduo  jam  tempore  ita  cohibitae,  ut
nihil  ab  illis  esset  timendum;  Slayorum  autem  vires  tam