19
facturus, qui nihil dubitarent de ipsa providentia, certe
in eo acquiescerent, si eam nudo assereret. Nihil hic
demonstrationis ex natura Dei, nulla refutatio argutiarum,
quibus illi doctrinam hanc vel turbare vel evertere
Conabantur: sed brevi delineatam bistoriae illius imaginem
proponit, quasi animos hominum, si eam modo intuerentur,
multo fortius impelli et ab omnibus impüs
opinionibus liberari putasset: nec ipsi sufkicit docere, et
bene et male factis statutam esse mercedem, sed judicis
Personam et argumentum auctoritatis illius a Deo erhibitum
designat. Quodsi Paulus, probe perspecto Atheniensium
ingenio, oratione, duac solis ratiocinzis niteretur,
Parum eflici exstimavit; si nibil timuit philosophorum
cavillationes, duorum opinionibus nihil minus convenit,
duam resurrectio mortuorum; si hominibus, ad duos bistoriae
ülius, duam adumbrat, forte obscurus tantum rumor
dimanavit, veritates ex revelatione haustas recte ad-*)
Qui masime eub initium hujus orationis Paulum, solis ratiocinüs
nisum, contra Philosophos disputare exislimant,
Hhaud meminisse videntlur, id, in quo summa rei versabatur,
veram Dei notionem historice tentum ab eo indicari,
nec contra perversas philosophorum opiniones ergumentando
asseri. Supposika hac vera Dei nolione multa omnino
ratiociniis inde elicit, quae Atheniensium superstitionem
arguunt. Idne vero esset Philosophi disputentis,
eorum, ex quo reliqus omnia pendent, demonslrationem
supponere, cum bene nosset, negari illa ab üs, duos convincendos
suscepit. Dicis epitomen lantum oralionis Pau-Tinae
aulstare: dune breviter nos consignata habeamus, en
ab App. uberjus additisque ratiociniis illustrata esse. Conshedam,
quae precanio Pells: ium vero codem jore et en,
duae de temporibus ignorantiar et de persona Il. C. altulit,
luculentius declarasse Apostolus supponikur. Siat igitur.
sententia, in ipsa gentium astitulione primis slatim sermonibus
App. ea admiscuisse, quse ad Christ. rel. pertinent.