Full text : Blätter für Rechtsanwendung. XX. Band. (20)

Versio  in  rem.  Negotiorum  gostio.  347

„Ego  autem  non  puto  de  in  rem  verso
esse  actionem,  nisi  hoc  animo  gesserit  servus,
ut  in  rem  domini  verteret.

Fr.  7.  §.  5.  eod.

„Si  silius  fawilias  pecuniam  mutuatus,  pro
filia  sua  dotem  dederit,  in  rem  versum  patris
videtur,  quatenus  avus  pro  nepte  daturus  fuit.
Quae  sententia  ita  demum  mihi  vera  videtur,
si  hoc  animo  dedit,  ut  patris  negotium  gerens.“

Vgl.  auch  fr.  10  F.  2  eod;  dazu:  Seuffert
  Pand.  Recht  B.  3  8.  491,  S.  78.

Ueber  den  Fall  eines  blos  zufälligen  Vortheiles,
der  dem  Vater  dadurch  zugeht,  daß  er  durch  die
Verwendung  des  vom  Sohne  entlehnten  Geldes  von
der  Haftung  für  eine  gemeinschaftliche  Schuld  befreit
wird,  giot  Ulpian  fr.  10  8.  10  eod.  folgende
Entscheidung:  „Idem  (Pomponius)  tractat,  an  ex
eventu  possit  in  rem  patris  fllius  vertere:  veluti
  si  duo  rei  pater  et  silius  fucrint,  et  silius
mutuatus  suo  nomine  solvat,  Mibi  videtur,
  si  quidem  pecunia  ad  patrem  pervenerat,
videri  in  rem  versum:  duod  si  non  fuit,  et
suum  negotium  gerens  silius  solvit,  non  esse
de  in  rem  verso  actionem.“  Ebenso  fr.  11  eod:
„Quod  servus  in  hoc  mutuatus  suerit  ut  creditori
  suo  solveret,  non  erit  in  rem  versum,
duamvis  actione  de  peculio  liberatus  sit  dominus.“


Vgl.  hierzu  Glück  a.  a.  O.  S.  406.
Böhmer  doctr.  de  action.  sect.  11  c.  10
1

8.  11.

Einige  Rechtslehrer  wollten  zwar  diese  Klage
auch  auf  solche  Fälle  ausdehnen,  in  welchen  der
Nutzen  des  Beklagten  durch  das  zwischen  Dritten
abgeschlossene  Rechtsgeschäft  blos  mittelbar  befördert
wird.  Gegen  diese  Ansicht  hat  sich  schon  Lauterbach

Coll.  pract.  lib.  15  tit.  3  §S.  9.