—  30  —

Ecclesia,  maloris  auctoritatis  apud  Pontificem  et  principes
Omnes;  perfectissimum  in  se,  qduia  dimittit  noxios  et  inidoneos,
  adeoque  sine  spuma  et  kecibus  vivit,  quibus  scatent
monachi,  plerumque  indocti,  bardi,  segnes,  sSalutis  suae  in-Corli,
  ventricolae  etc.

14.  Proponant  confessariiet  suadeant  illis  ordinarias  pen-Siones
  et  tributa,  quibus  subleventur  annuatim  collegiorum  et
domorum  professarum  debita,  praecipue  domus  proiessae
Komanae,  nec  immemores  sint  ornamentorum  templi,  cerae,
Vini  etc.  ad  celebrationem  missae  Sacrificii  necessariorum.

15.  Quod  si  in  vita  sua  vidua  ex  pleno  bona  sua  Societati
  non  inscripserit,  proponatur  illi,  per  occasionem,  et  prae-Scrtim
  ingruente  gravi  morbo  aut  periculo  vitae,  egestas,  noviias
  et  muliltudo  plurimorum  collegiorum  nondum  fundatorum,
inducanturque  suaviter  et  fortiter  ad  sumptus  faciendos,
duibus  aeternam  gloriam  est  fundatura.

16.  ldem  faciendum  cum  principibus  et  benefactoribus
alüs,  persuadendum,  inqduam,  ea  quae  perpetua  sunt  in  hoc
mundo,  in  altero  acternam  illis  gloriam  a  Deo  paritura.
Quod  si  hinc  inde  aliqui  malevoli  allegent  exemplum  Christi,
qui  non  habebat,  ubi  caput  reclinaret,  velintque  socios  Jesu
similiter  esse  pauperrimos,  ostendatur  et  serio  imprimatur,
passim  omnibus,  Ecclesiam  Dei  nunc  mutatam  et  monarchiam
factam,  quae  auctoritate  et  potentia  magna  tueri  se  debet
contra  polentissimos  inimicos,  et  esse  lapidem  illum  parvum
excisum,  qui  crevit  in  montem  maximum,  praecdickum  per
Prophetam.

17.  Istis,  quae  addictae  sunt  eleemosynis  et  ornatui  templorum,
  ostendatur  crebro,  summam  perkfectionem  in  eo  con-Sistere,
  quod  terrenarum  rerum  amore  sese  exlentes,  ipsum
Christum  eiusque  socios,  earum  possessores  faciant.

18.  Sed  qduia  minus  semper  sperandum  a  viduis,  duae
liberos  Suos  ad  saeculum  dirigunt,  videbimus.