Verbindlichkeit, ein Zeugniß abzulegen. 67
eo, contra duem evocantur, conjunctis,
necessitas testimonü ferendi remittitur:
cujus remissionis ratio est, ne vel concordia
inter istiusmodi personas amordue
mutuus contrario testimonio turbetur,
vel conservandi ejus studium testem
in mendacium et persurium inducatl.
Sed hic iterum suetam limitationem suam,
nisi veritas aliter haberi nequeat, infarciunt
Doctores, quae duidem ex cap. 2
et ult. X de testibus cogendis, ad quae
vulgo provocant, non probatur, sed tamen
in prasi recepla estt.....
Addunt adhuc aliam limitationem commentatores,
Martini in processu lit.
20 8. 2 Nr. 139 et Bergerus in elect.
Discept. tfor. tit. 22 pag. 714, si testis
utramque partem aeduali necessitudine
contingat, sccundum duam mense Septembri
anni 1734 matrem in lite, quae
inter liberos ejus verlebatur, coegimus 2),
ut testimonium pro llia contra silium,
cui magis favere videbatur, perhiberet.“
Uebereinstimmend äußert sich der gleichfalls
von Kreittmayr häufig (auch in obiger Anm.
lit. a) in Bezug geuommmene Seyfart (deutscher
Reichsprozeß Kap. XIII S. 204), wie folgt.
« „In praxi wird deren naher Anverwandten
Zeugniß erlaubet ) in probatione consan-2)
Von einem urtheilsspruche der Helmstädter Juristenfakultät
ist die Rede.
2) Nach diesem Ausdruck könnte man dafürhalten, es
handle sich hier von der Zuläßigkeit der fraglichen
Zeugen, nicht von deren Weigerungsbefug
iß. Aber der Zusammenhang mit dem Vorhergehenden
macht es gleichwohl unzwelfelhaft, daß
von der Weigerungsbefugniß die Rede sei.
-