451

in  reliquis  ejas  seriptis  apparet  *),  ex  aliorum  narratione
haurienti  junioris  cujusdam  scriptoris  lectio  et  illa  etiam,
quae  I.  c.  memorantur,  suppeditaverit.  Tantus  enim  est
in  tradendis  Aegptiorum  dy)nastiis  Africani  et  Eusebü
dissensus,  ut  utrumdue  ex  Manecthone  sus  hbausisse  vix
dici  possit),  neque  etiam  forte  satis  provide  agant,  dui
Mancthoniana  esse,  quaecunque  Africani  vel  Eusebii  nomine
  insignita  de  dynaslüs  Aegyptiorum  apud  Syncellum
reperiuntur,  nullo  ipsius  Syncclli  indicio  sua  tantum  conjectura
  affirmant.  Z„

Utut  autem  hacec  sint,  si  pauca  hacc,  nomen  #auctoris
  inscriptum  prae  se  ferentia,  cum  illa  locorum  multitadine
  comparaveris,  quae  ex  Palaephato,  Philochoro,
  Castore,  Rhodio  ipsis  etiam  horum  nominibus
  laudatis  sunt  allata,  primo  statim,  ni  fallor,  intuitu
apparet,  duos  libros  sccutus  sit  Eusebius,  duos  rerum  antiduissimarum
  testes  maximi  fecerit,  unde  igitur  et  ea
sint  petita,  duorum  auctores  detegere  haud  licet.

Ex  Palacphato  desumta  est  explicatio  historiae
Phrizi  ct  Helles,  quae  occurrit  in  decade  650.  Historia
  Bellerophontis  in  decade  670  explicata.  Narratio
de  Spartis  in  decade  690.  Interpretatio  historiae  Daedali
  et  Sphingis  in  decade  750  et  750.  Ex  libro  illius
primo  de  incredibilibus  non  modo  explicatio  historiae

*)  In  opere  Eusehii  ernditissimo  de  Praeparatione  Evangelica
  ne  unus  quidem  Alanethonis  locus  disertis  verbis  allegatur,
  ex  Diodoro  enim  et  Josepho,  quae  Manethoniana  habet,
  sumt  petita.  Quis  non  conjiciat,  ipsum  Manethonis  opus
Eusebio  desuisse.

Ouod  Syncellus  Eusebium  ab  Africano  discrepantem  sine  ullo
Plerumque  argumento  malae  fdei  arguit,  in  eo  animum  Euseblo
  iniquissimum  prodidit.